Он шаби офоқи ҳамчуи гулшан буд
آن شب آفاق همچو گلشن بود
Шаб набӯд он , ки рӯзи равшан буд
شب نبود آن، که روز روشن بود
Фалак аз офтобу бадари мунир
فلک از آفتاب و بدر منیر
Қадаҳӣ буд пари зи шукру шер
قدحی بود پر ز شکر و شیر
Моҳ чун косаи панир шуда
ماه چون کاسهٔ پنیر شده
Кӯчҳо ҳамчуи ҷӯии шер шуда
کوچها همچو جوی شیر شده
Сояи зулмати Фгндаҳ бар сари нур
سایه ظلمت فگنده بر سر نور
Рехтаи машки ноб бар кофур
ریخته مشک ناب بر کافور
Дар чамани сояҳои барги чанор
در چمن سایههای برگ چنار
Чун сияҳ карда панҷаҳои нигор
چون سیه کرده پنجههای نگار
Сояи барги бедгоҳи шимол
سایهٔ برگ بیدگاه شمال
Рост чун моҳён дар оби зулол
راست چون ماهیان در آب زلال
Буд моҳи фалаки тамоми он шаб
بود ماه فلک تمام آن شب
Шоҳро шуд ҳавои боми он шаб
شاه را شد هوای بام آن شب
Шаби маҳтоби тарафи боми хуши сет
شب مهتاب طرف بام خوشست
Ҷилваҳои маи тамоми хуши сет
جلوههای مه تمام خوشست