Буд шаҳро кабӯтарӣ ки фалак

بود شه را کبوتری که فلک

На парӣ дид мисли ӯ на малик

نه پری دید مثل او نه ملک

Дар паридани баланди поя ӯ

در پریدن بلند پایهٔ او

Чун эй арҷманди соя ӯ

چون همای ارجمند سایهٔ او

Қамарӣ аз баҳри бандагӣ кардан

قمری از بهر بندگی کردن

Пеш ӯ рафтаи тавқ дар гардан

پیش او رفته طوق در گردن

Ҳалқаи чашми бозро канда

حلقهٔ چشم باز را کنده

Зираи зар ба поиш афганда

زره زر به پایش افگنده

Карда парвоз то мау анҷум

کرده پرواز تا مه و انجم

Дами ҳамаи суда ва шудаи ҳамаи дам

دم همه سوده و شده همه دم

Рӯзии он ҳудҳуди ҳумоюни фар

روزی آن هدهد همایون فر

Бас ки мезад ба гирди гардуни пар

بس که می‌زد به گرد گردون پر

Аз сари қасри шоҳ давр афтод

از سر قصر شاه دور افتاد

Андаки андаки зи роҳ давр афтод

اندک اندک ز راه دور افتاد

Баъд аз он каз ҳаво фурӯд омад

بعد از آن کز هوا فرود آمد

Бар сари он гадо фурӯд омад

بر سر آن گدا فرود آمد

Сар ӯ суд бар сипеҳри баланд

سر او سود بر سپهر بلند

Ки ба фарқаш эй сояи Фгнд

که به فرقش همای سایه فگند

Гуфт фарқи ман ошиёна туаст

گفت فرق من آشیانهٔ توست

Қатраи ашками об ва дона туаст

قطرهٔ اشکم آب و دانهٔ توست

Он кабӯтар ба фарқи он маҳзун

آن کبوتر به فرق آن محزون

Буд чун мурғ бар сари маҷнӯн

بود چون مرغ بر سر مجنون

Оташини оҳро ҳаме афрӯхт

آتشین آه را همی افروخت

Ки чу парвонаи бол ӯ май сӯхт

که چو پروانه بال او می‌سوخت

Баъд аз он дасти баради сӯии қалам

بعد از آن دست برد سوی قلم

То кунад ҳасби ҳоли хеши рақам

تا کند حسب حال خویش رقم

Шарҳ беМеҳрӣ замона кунад

شرح بی‌مهری زمانه کند

Номаи бинависад ва равона кунад

نامه بنویسد و روانه کند

Қиссаи меҳнат фироқ навишт

قصهٔ محنت فراق نوشت

Шарҳи ғамҳои иштиёқ навишт

شرح غم‌های اشتیاق نوشت

Ҳргаҳ аз сӯзи дил рақам ме зад

هرگه از سوز دل رقم می‌زد

Оташи андари не қалам ме зад

آتش اندر نی قلم می‌زد

Чун навишт аз рақиб ва аз ситамаш

چون نوشت از رقیب و از ستمش

Нома дар печ ва тоб шуд зи ғамаш

نامه در پیچ و تاب شد ز غمش

Номаро бар пари кабӯтари баст

نامه را بر پر کبوتر بست

Пари дигар ба бол ӯ барбаст

پر دیگر به بال او بربست

Раҳ намӯдаш ба сӯии манзари шоҳ

ره نمودش به سوی منظر شاه

Кард парвоз ва рафт то бар шоҳ

کرد پرواز و رفت تا بر شاه

Мурғ рӯҳаш парид аз сар ӯ

مرغ روحش پرید از سر او

То пурди ҳамраҳи кабӯтар ӯ

تا پرد همره کبوتر او

Шоҳ чун хонд арзи ҳоли гадо ро

شاه چون خواند عرض حال گدا را

Гуфт каз ҳар тараф кунанд Нидо ро

گفت کز هر طرف کنند ندا را

Кини ҳамаи халқ бе шумораи шаҳр

کین همه خلق بی‌شمارهٔ شهر

Ҷамъ гирданд бар ккнораҳи шаҳр

جمع گردند بر ککنارهٔ شهر

Сӯй майдон баранд тиру камон

سوی میدان برند تیر و کمان

Ба тамошои раванди перу ҷавон

به تماشا روند پیر و جوان

Ҳар гуруҳеи нишонае созанд

هر گروهی نشانه‌ای سازند

Тири худ бар нишона андозанд

تیر خود بر نشانه اندازند

Ҳар ки дар ҳукм мо кунад тақсир

هر که در حکم ما کند تقصیر

Хешро кунад нишонаи тир

خویش را کند نشانهٔ تیر

Чун расед ин Нидо ба гӯши гадо

چون رسید این ندا به گوش گدا

Хост то ҷон кунад зи шавқи фидо

خواست تا جان کند ز شوق فدا

Рафту ҷо бар канор майдон кард

رفت و جا بر کنار میدان کرد

Шаҳ дигар рӯзи азм ҷавлон кард

شه دگر روز عزم جولان کرد

Ҳар ки беморӣ фироқ кашид

هر که بیماری فراق کشید

Оқибати шарбат висол чашид

عاقبت شربت وصال چشید

Ҳар ки ғамгин дар интизор нишаст

هر که غمگین در انتظار نشست

Шодмон дар ҳарим ёр нишаст

شادمان در حریم یار نشست