Рӯзи дигар ки офтоби мунир

روز دیگر که آفتاب منیر

Ҳама рӯй замин гирифт ба зер

همه روی زمین گرفت به زیر

Гарм шуд зарраи зарраи оташи меҳр

گرم شد ذره ذره آتش مهر

Заррааш тир шуд камонаш сипеҳр

ذره‌اش تیر شد کمانش سپهر

Шаҳи камари басту азм майдон кард

شه کمر بست و عزم میدان کرد

Майли тиру камон ва ҷавлон кард

میل تیر و کمان و جولان کرد

Гуфт то мураккабӣ гузин карданд

گفت تا مرکبی گزین کردند

Зин зар хостанд ва зин карданд

زین زر خواستند و زین کردند

Ваа ! чаҳ мураккаб ? ки барқӣу бодӣ

وه! چه مرکب؟ که برقی و بادی

Турфаи девонае , парии зодӣ

طرفه دیوانه‌ای، پری‌زادی

Хуши хиромии зи оби нозук тар

خوش خرامی ز آب نازک‌تر

Тизгомии зи боди чобук тар

تیزگامی ز باد چابک‌تر

Нави арӯсии зи зуннори ҷилваи кунон

نو عروسی ز زنار جلوه‌کنان

Чун ду мӯӣ аз қафои Фгндаҳи Аннан

چون دو موی از قفا فگنده عنان

Тезии гӯшу нармии кокул

تیزی گوش و نرمی کاکل

Ханҷари беду дастаи сунбул

خنجر بید و دستهٔ سنبل

Тезрав буд ҳамчуи умри басӣ

تیزرو بود همچو عمر بسی

Хабар аз рафтанаш надошт касе

خبر از رفتنش نداشت کسی

Қоф то қофи даври ҳафт иқлӣм

قاف تا قاف دور هفت اقلیم

Пеш ӯ тангтар з ҳалқа мем

پیش او تنگ‌تر ز حلقهٔ میم

Гар равад сӯии ҳафтаи рафта

گر رود سوی هفتهٔ رفته

Бугзарад аз қатори он ҳафта

بگذرد از قطار آن هفته

Шоҳ чун майли асб тозӣ кард

شاه چون میل اسب‌تازی کرد

Мураккаб аз шавқи ҷуст ва бозӣ кард

مرکب از شوق جست و بازی کرد

Ёфт аз мақдамаши рикоби шараф

یافت از مقدمش رکاب شرف

ӯ чу баду маи нав аз ду тараф

او چو بد و مه نو از دو طرف

Халқ ҳар сӯи давон ки шоҳ расед

خلق هر سو دوان که شاه رسید

Оби ҳайвони зи гирд роҳ расед

آب حیوان ز گرد راه رسید

Чун ба майдон расед шоҳу сипоҳ

چون به میدان رسید شاه و سپاه

Меҳр дарвеш тофт дар дили шоҳ

مهر درویش تافت در دل شاه

Сохт тақрйви сайру ҷавлон ро

ساخت تقریب سیر و جولان را

Ба пар ӯ гашти майдон ро

به پر او گشت میدان را

Дид дар гӯшае ватан карда

دید در گوشه‌ای وطن کرده

Чок дар ҷайб перҳан карда

چاک در جیب پیرهن کرده

Сафҳаи синаро харошида

صفحهٔ سینه را خراشیده

Нақши ғайр аз варақи тарошида

نقش غیر از ورق تراشیده

Перҳан чок карда дар баданаш

پیرهن چاک کرده در بدنش

Ҳамчуи тории зи ҷайби перҳанаш

همچو تاری ز جیب پیرهنش

Тани торӣу изтироби дарав

تن تاری و اضطراب درو

Балки торӣу печу тоби дарав

بلکه تاری و پیچ و تاب درو

Синааш кӯҳи меҳнату андӯҳ

سینه‌اش کوه محنت و اندوه

Чашмаш аз гиряи чашма бар сари кӯҳ

چشمش از گریه چشمه بر سر کوه

Мижаҳо гирди дидаи намнок

مژه‌ها گرد دیدهٔ نمناک

Бар лаби чашма чун хасу хошок

بر لب چشمه چون خس و خاشاک

Тори ришаши зи қатраҳо шудаи пар

تار ریشش ز قطره‌ها شده پر

Омадаи рости ҳамчуи ришта дар

آمده راست همچو رشتهٔ در

Рафта аз гирд дар таҳи парда

رفته از گرد در ته پرده

Рӯй дар парда адам карда

روی در پردهٔ عدم کرده

Тифли ашк аз барои пардаи дарӣ

طفل اشک از برای پرده‌دری

Бар рух ӯ равон ба фитна гарӣ

بر رخ او روان به فتنه‌گری

Чун назар бар ҷамол шоҳ афганд

چون نظر بر جمال شاه افگند

Хештанро ба хок роҳ афганд

خویشتن را به خاک راه افگند

Шоҳи дарвешро чу ёфт чунон

شاه درویش را چو یافت چنان

Ҷониби аҳл қабза тофт Аннан

جانب اهل قبضه تافت عنان

Хости дарвеш рӯй ӯ бинад

خواست درویش روی او بیند

ӯ ҳам аз даври сӯй ӯ бинад

او هم از دور سوی او بیند

Гуфт зон рӯи нишонае созанд

گفت زان رو نشانه‌ای سازند

Тири худ бар нишона андозанд

تیر خود بر نشانه اندازند

Бас ки тир аз ҳавои камони дорон

بس که تیر از هوا کمان‌داران

Бар замин рехтанд чу борон

بر زمین ریختند چو باران

Мазраъӣ шуд канораи майдон

مزرعی شد کنارهٔ میدان

Хӯшааш тиру донааш пайкон

خوشه‌اش تیر و دانه‌اش پیکان

Рӯй шаҳи ҷониби ҳадаф будӣ

روی شه جانب هدف بودی

Лек чашмаш бидон тараф будӣ

لیک چشمش بدان طرف بودی

Чун ба сӯии нишона рӯ кардӣ

چون به سوی نشانه رو کردی

Назарии ҳам ба сӯй ӯ кардӣ

نظری هم به سوی او کردی