Шоҳи тирӣ ки дар камони пайваст

شاه تیری که در کمان پیوست

Чун фикандаш бар осмони пайваст

چون فکندش بر آسمان پیوست

Тир чун дид каз ҷафои камон

تیر چون دید کز جفای کمان

Монад аз дасти бӯси шоҳи ҷаҳон

ماند از دست‌بوس شاه جهان

Бихўд афганд зи осмони худ ро

بیخود افگند ز آسمان خود را

Бар замин зад ҳамон замони худ ро

بر زمین زد همان زمان خود را

Хештанро ба қасд ҷанг орост

خویشتن را به قصد جنگ‌آراست

Ба камон гуфт : эй каҷи норост

به کمان گفت: ای کج ناراست

Аз каҷии гуҳ бар оташат доранд

از کجی گه بر آتشت دارند

Гоҳи андар кашокашат доранд

گاه اندر کشاکشت دارند

Шарми дор аз қади шикастаи хеш

شرم دار از قد شکستهٔ خویش

Вази миёни шикастаи бастаи хеш

وز میان شکسته بستهٔ خویش

Перӣу баҳри дастгирии ту

پیری و بهر دستگیری تو

Қад ман шуд Асои перии ту

قد من شد عصای پیری تو

Ҳаст бе ман басии шикасти ту ро

هست بی من بسی شکست تو را

Ки нагирад касе ба дасти ту ро

که نگیرد کسی به دست تو را

Чун зи тирӣу камон сухан гӯйанд

چون ز تیری و کمان سخن گویند

Номи ту баъди ном ман гӯйанд

نام تو بعد نام من گویند

Пеши бозуии прдлони нанагӣ

پیش بازوی پردلان ننگی

Бо вуҷӯдӣ ки сад ман сангӣ

با وجودی که صد من سنگی

Ҷониби худ макаш ба зӯри маро

جانب خود مکش به زور مرا

Зонка хоҳии Фгнди даври маро

زانکه خواهی فگند دور مرا

Дорӣ аз дасти саркашӣ кардан

داری از دست سرکشی کردن

Тавқу занҷиру банд дар гардан

طوق و زنجیر و بند در گردن

Халқи пешати кашанди сад раҳ беш

خلق پیشت کشند صد ره بیش

Ту ҳамон пас рӯй , ниёеи пеш

تو همان پس روی، نیایی پیش

Ин сифатҳо тариқ перон нест

این صفت‌ها طریق پیران نیست

Лоиқи таври гӯша гирон нест

لایق طور گوشه‌گیران نیست