Дар сафи оҳӯони Ғаззолӣ буд
در صف آهوان غزالی بود
Каши аҷаби нозанини ҷамолӣ буд
کش عجب نازنین جمالی بود
Олам аз буии нофааш мишкӣн
عالم از بوی نافهاش مشکین
Пеш ӯ оҳӯии хутани мискин
پیش او آهوی ختن مسکین
Шӯхи чашмӣ ба ғамзаи шӯъбадаи боз
شوخ چشمی به غمزه شعبدهباز
Чашми шӯхаши тамоми ишвау ноз
چشم شوخش تمام عشوه و ناز
Гӯйии он чашми шӯх дар бозӣ
گویی آن چشم شوخ در بازی
Шӯхи чашмии сет дар назарбозӣ
شوخچشمیست در نظربازی
Гарчи буданд оҳӯон хеле
گرچه بودند آهوان خیلی
Бади гадоро ба сӯй ӯ майлӣ
بد گدا را به سوی او میلی
Ҳар дам аз мижаи ҷой ӯ ме рафт
هر دم از مژه جای او میرُفت
Ҳар нафас дар ҳавоӣ ӯ ме гуфт
هر نفس در هوای او میگفت
Чашм ӯ чашми шоҳро монанд
چشم او چشم شاه را مانند
Он балои сиёҳро монанд
آن بلای سیاه را مانند
Нофа ӣ ӯ ки машк чин дорад
نافه ی او که مشک چین دارد
Буии он зулф анбарин дорад
بوی آن زلف عنبرین دارد
Нафасаши машк бор ме ояд
نفسش مشکبار میآید
Зон нафаси буи ёр ме ояд
زان نفس بوی یار میآید
Ман саги оҳӯе ки ҳар нафасӣ
من سگ آهویی که هر نفسی
Хуш дилам мекунад ба ёд касе
خوش دلم میکند به یاد کسی
Чун маро нест рангӣ аз рӯйиш
چون مرا نیست رنگی از رویش
Лоҷарами шодмонам аз бӯяш
لاجرم شادمانم از بویش