Шаб ки дар базми гоҳи минои ранг

شب که در بزم‌گاه مینا رنگ

Зуҳра бо чанг рост кард оҳанг

زهره با چنگ راست کرد آهنگ

Бода аз сурхӣ шафақ карданд

باده از سرخی شفق کردند

Ахтарони лаъл дар тибқ карданд

اختران لعل در طبق کردند

Шоҳро дил ба сӯй бода кашид

شاه را دل به سوی باده کشید

Бода бо маҳвашон сода кашид

باده با مهوشان ساده کشید

Баҳр ъушрат нишаст дар ҷое

بهر عشرت نشست در جایی

Кони гадоро буд тамошое

کان گدا را بود تماشایی

Шоҳ дар базм бо ҳазор шиква

شاه در بزم با هزار شکوه

Он гадо дар назора аз сари кӯҳ

آن گدا در نظاره از سر کوه

Маҷлис оростанд ва ме хӯрданд

مجلس آراستند و می خوردند

Май ба овози чанг ва не хӯрданд

می به آواز چنگ و نی خوردند

Рӯй соқии зи бодаи гул гул шуд

روی ساقی ز باده گل گل شد

Ғулғули шишаи савт булбул шуд

غلغل شیشه صوت بلبل شد

Шуд лаби гули рухон шароб олуд

شد لب گل‌رخان شراب‌آلود

Ҳамчуи барги гул гулоб олуд

همچو برگ گل گلاب‌آلود

Акси рух бар шароб афганданд

عکس رخ بر شراب افگندند

Бар шафақ офтоб афганданд

بر شفق آفتاب افگندند

Лаби ширин ба бодаи заррин

لب شیرین به بادهٔ زرین

Чу расонданди гашти лаби ширин

چو رساندند گشت لب شیرین

Хандаи шоҳидони шӯрангез

خندهٔ شاهدان شورانگیز

Гашт дар ҷоми бодаи шикаррез

گشت در جام باده شکرریز

Чашми соқии зи бодаи маст шуда

چشم ساقی ز باده مست شده

Тарки махмур май параст шуда

ترک مخمور می‌پرست شده

Аҳли маҷлиси шукуфтау хуррам

اهل مجلس شکفته و خرم

Фориғ аз ҳарчӣ ҳаст дар олам

فارغ از هرچه هست در عالم

Шишаи зуҳдро заданд ба санг

شیشهٔ زهد را زدند به سنگ

Тор тасбеҳ шуд бришми чанг

تار تسبیح شد بریشم چنگ

Пар мелаъл шуд пиёлаи зар

پر می لعل شد پیالهٔ زر

Гул раъно намӯд пеши назар

گل رعنا نمود پیش نظر

Шишаи соф ва он май дилкаш

شیشهٔ صاف و آن می دلکش

Чун дили софи ошиқон бе ғаш

چون دل صاف عاشقان بی غش

Духтари руз ба шиша манзил кард

دختر رز به شیشه منزل کرد

Гарми хӯн буд ҷой дар дил кард

گرم خون بود جای در دل کرد

Шиша май ки пари з хӯн афтод

شیشهٔ می که پر ز خون افتاد

Дар дарун ҳар чаҳ дошт берун дод

در درون هر چه داشت بیرون داد

Мутриби софи андалеби оҳанг

مطرب صاف عندلیب آهنگ

Сохт оҳанг ва чанг зад дар чанг

ساخت آهنگ و چنگ زد در چنگ

Дайгарӣ даф гирифт бихўду маст

دیگری دف گرفت بیخود و مست

Ҳамчу Тифлон навохт бар сари даст

همچو طفلان نواخت بر سر دست

Не тиҳӣ монад аз ҳўӣу ҳавас

نی تهی ماند از هوی و هوس

Зон камари баст дар қабули нафас

زان کمر بست در قبول نفس

Ҳар Нидо каз садоӣ авд омад

هر ندا کز صدای عود آمد

Чанг бишунид ва дар суҷуд омад

چنگ بشنید و در سجود آمد

Нола омад рубобро Баму зер

ناله آمد رباب را بم و زیر

Зон ки бар вай камонча мезад тир

زان که بر وی کمانچه می‌زد تیر

Шакли қонӯн чу музтар омад рост

شکل قانون چو مضطر آمد راست

Сафҳаи синааш ба нақш орост

صفحهٔ سینه‌اش به نقش آراست

Аз барои фурӯғи маҷлиси шоҳ

از برای فروغ مجلس شاه

Шамъ ва машъал шуданд Зуҳрау моҳ

شمع و مشعل شدند زهره و ماه

Базми шаҳро чу шамъ гулшан кард

بزم شه را چو شمع گلشن کرد

Дид дарвешу дида равшан кард

دید درویش و دیده روشن کرد

Шоҳ дар базм бо ҳазор шиква

شاه در بزم با هزار شکوه

Ва он гадоро назора аз сари кӯҳ

و آن گدا را نظاره از سر کوه

То ба наздики базм гоҳ омад

تا به نزدیک بزم‌گاه آمد

Баҳри назораи сӯй шоҳ омад

بهر نظاره سوی شاه آمد

Гуфт шояд ки дар фурӯғи чароғ

گفت شاید که در فروغ چراغ

Байнами он шамъи базмро ба фироқ

بینم آن شمع بزم را به فراغ

Чун муяссар набӯд базми ҳузур

چون میسر نبود بزم حضور

Шод буд аз нигоҳи дўродўр

شاد بود از نگاه دورادور

Гар касе ҷом ъшртӣ ме хӯрд

گر کسی جام عشرتی می‌خورد

ӯ ба сад рашк ҳасратӣ ме хӯрд

او به صد رشک حسرتی می‌خورد

намекашиданд май ба нағмаи не

می‌کشیدند می به نغمهٔ نی

Он гадо оҳ мекашид аз пай

آن گدا آه می‌کشید از پی

Шоҳ бар лаби ниҳоди ҷоми шароб

شاه بر لب نهاد جام شراب

Он гадо бе шароби масту хароб

آن گدا بی شراب مست و خراب

Шаҳи зи дасти ҳариф май ме хӯрд

شه ز دست حریف می می‌خورد

Он гадои хӯни зи даст вай ме хӯрд

آن گدا خون ز دست وی می‌خورد

Шоҳ дар лолаи зори хурраму хуш

شاه در لاله‌زار خرم و خوش

Ва он гадо дар миёнаи оташ

و آن گدا در میانهٔ آتش

Шоҳи соғари гирифта аз сари айш

شاه ساغر گرفته از سر عیش

Ва он гадоро шикастаи соғари айш

و آن گدا را شکسته ساغر عیش

Шоҳ мекард нӯши бода ба ком

شاه می‌کرد نوش باده به کام

Он гадои талхи кому зҳрошом

آن گدا تلخ‌کام و زهرآشام

Шоҳ чун рухи з бода ме афрӯхт

شاه چون رخ ز باده می‌افروخت

Он гадои зи оташи Рахш май сӯхт

آن گدا ز آتش رخش می‌سوخت

Шоҳро завқу ҳолатӣ ки мапурс

شاه را ذوق و حالتی که مپرس

Он гадоро маломатӣ ки мапурс

آن گدا را ملامتی که مپرس

Он шаби алқсаҳ то ба охири шаб

آن شب القصه تا به آخر شب

Маҷлиси айш буду базму тараб

مجلس عیش بود و بزم و طرب

Оқибат , кор хеш кард шароб

عاقبت، کار خویش کرد شراب

Аҳл маҷлис шуданд масту хароб

اهل مجلس شدند مست و خراب

Бодаи навашони зи бода маст шуданд

باده نوشان ز باده مست شدند

Сар ба пои қдхи з даст шуданд

سر به پای قدخ ز دست شدند

Хоб чун рӯ ба он гуруҳи ниҳод

خواب چون رو به آن گروه نهاد

Бози дарвеши сар ба кӯҳи ниҳод

باز درویش سر به کوه نهاد

Кӯҳ бо ошиқон ҳам овозаст

کوه با عاشقان هم‌آوازست

Пойдораст зон сарафрозаст

پایدارست زان سرافرازست

Ҳамчуи нозуки дилони з ҷо наравад

همچو نازک‌دلان ز جا نرود

Муттасил бо ту гуяду шунӯд

متصل با تو گوید و شنود