Рӯзи дигар ки бо ҳазор шиква
روز دیگر که با هزار شکوه
Рух намӯд офтоб аз сари кӯҳ
رخ نمود آفتاب از سر کوه
Сар зад аз ҷайби кӯҳи чашмаи нур
سر زد از جیب کوه چشمهٔ نور
Шуд аёни маънии таҷаллии тавр
شد عیان معنی تجلی طور
Шоҳ аз хоби субҳ дам бархест
شاه از خواب صبحدم برخاست
Рух чу хуршеди чошт гуҳ орост
رخ چو خورشید چاشتگه آراست
Ба ҳавои хирому ҷилва гарӣ
به هوای خرام و جلوهگری
Ҷониб кӯҳ шуд чу Кебеки дарӣ
جانب کوه شد چو کبک دری
Бо ҳарифон дӯш кардӣ хитоб
با حریفان دوش کردی خطاب
Гуфт бетобам аз хумори шароб
گفت بیتابم از خمار شراب
Ҳеҷ каси ҳам Аннан ман нашавад
هیچ کس همعنان من نشود
Дар сухани ҳам забон ман нашавад
در سخن همزبان من نشود
Шоҳ чу ин баҳона пеш оварад
شاه چو این بهانه پیش آورد
Рӯ ба сӯии гадоӣ хеш оварад
رو به سوی گدای خویش آورد
Мураккаби нози тохт бар сар ӯ
مرکب ناز تاخت بر سر او
Ҳамчуи ҷон ҷо гирифт дар бар ӯ
همچو جان جا گرفت در بر او
Назари лутфи сӯй ӯ бикшод
نظر لطف سوی او بگشاد
Лаби ширин ба гуфтугӯӣ ӯ бикшод
لب شیرین به گفتگوی او بگشاد
Гуфташ эй аз май вафои сармаст
گفتش ای از می وفا سرمست
Рӯзу шаб ҳеҷ хӯрд ва хобат ҳаст ?
روز و شب هیچ خورد و خوابت هست؟
Гуфт сайри омадами зи ғам хӯрдан
گفت سیر آمدم ز غم خوردن
Хоб бар ман ҳароми ҷузи мурдан
خواب بر من حرام جز مردن
Боз гуфташ ки рӯзи ҳол ту чист ?
باز گفتش که روز حال تو چیست؟
Дар чаҳ фикрии шабу хаёл ту чист ?
در چه فکری شب و خیال تو چیست؟
Гуфт рӯзами ду дидаи пурхӯни сет
گفت روزم دو دیده پرخونست
Ҳоли шабро чаҳ гӯямат ки чун сет ?
حال شب را چه گویمت که چونست؟
Боз гуфташ ки чун шабати сияҳи сет
باز گفتش که چون شبت سیهست
Дар шаби тираи машъали ту маи сет
در شب تیره مشعل تو مهست
Гуфт шаб то саҳари зи шуълаи оҳ
گفت شب تا سحر ز شعلهٔ آه
Ҳар дами оташи занам ба машъали моҳ
هر دم آتش زنم به مشعل ماه
Боз гуфташ ки кист муҳаррами ту ?
باز گفتش که کیست محرم تو؟
То шавад гоҳи коҳи ҳамдами ту ?
تا شود گاه کاه همدم تو؟
Гуфт ҷузи оҳ сард нест касе
گفت جز آه سرد نیست کسی
То ба ӯ ҳам нафас шавам нафасӣ
تا به او همنفس شوم نفسی
Боз гуфташ ки дар замир ту чист ?
باز گفتش که در ضمیر تو چیست؟
Ҳосили умри дилпазир ту чист ?
حاصل عمر دلپذیر تو چیست؟
Гуфт ғайр аз ту нест дар дили ман
گفت غیر از تو نیست در دل من
Ғайри азин худ мабод ҳосили ман
غیر ازین خود مباد حاصل من
Ҳамчунин ҳасб ҳол ме гуфтанд
همچنین حسب حال میگفتند
Дар ҷавоб ва суол ме гуфтанд
در جواب و سوال میگفتند
Чун ба ҳам шарҳи роз худ карданд
چون به هم شرح راز خود کردند
Арзи розу ниёз худ карданд
عرض راز و نیاز خود کردند
Шоҳро шуд ҳавои манзили хеш
شاه را شد هوای منزل خویش
Монад дарвеши хаста бо дили риш
ماند درویش خسته با دل ریش
Бози фардои шаҳи саодатманд
باز فردا شه سعادتمند
Сояи лутф бар гадои афканд
سایهٔ لطف بر گدا افکند
Ҳамчунин чанд рӯзи пай дар пай
همچنین چند روز پی در پی
Гузар афтод шоҳро бар вай
گذر افتاد شاه را بر وی
Шоҳ чун сӯй ӯ гузашти басӣ
شاه چون سوی او گذشت بسی
Гуфт ин қисса бо рақиб касе
گفت این قصه با رقیب کسی
Муддаии бози ҳила Эй ангехт
مدعی باز حیلهای انگیخت
Ки зи ҳам ришта висол гусехт
که ز هم رشتهٔ وصال گسیخت
Рӯзи дигари рақиби душман рӯй
روز دیگر رقیب دشمنروی
Рӯй бо шоҳ кард он бдхўӣ
روی با شاه کرد آن بدخوی
Гуфт шоҳо дигар баҳори гузашт
گفت شاها دگر بهار گذشت
Вақти саҳроу лолаи зори гузашт
وقت صحرا و لالهزار گذشت
Чанд байнем ваҳши саҳро ро
چند بینیم وحش صحرا را
Нест улфат ба ваҳшёни мо ро
نیست الفت به وحشیان ما را
Ҷой дар шаҳр кун ки он ҷо ба
جای در شهر کن که آنجا به
Саги шаҳр аз ғизоли саҳро ба
سگ شهر از غزال صحرا به
Шаҳ бошад накӯтарин ҷаҳон
شه باشد نکوترین جهان
Шаҳр бошад мақоми подшоҳон
شهر باشد مقام پادشاهان
Ҷоҳи Юсуфи зи Миср ҳосил шуд
جاه یوسف ز مصر حاصل شد
Мустафоро Мадина манзил шуд
مصطفی را مدینه منزل شد
Дару девору кӯии шаҳри мудом
در و دیوار و کوی شهر مدام
Соя афганда бар хавосу авом
سایه افگنده بر خواص و عوام
Хонаҳо ҳамчуи хонаи дида
خانهها همچو خانهٔ دیده
Манзили мардуми писандида
منزل مردم پسندیده
Бас ки афсона ва фусун пардохт
بس که افسانه و فسون پرداخت
Шоҳро сӯии шаҳри моили сохт
شاه را سوی شهر مایل ساخت
Бози дарвеш дар фироқ бимонад
باز درویش در فراق بماند
Дили пар аз дард иштиёқ бимонад
دل پر از درد اشتیاق بماند
Рӯй дар ҳолатӣ ғариб оварад
روی در حالتی غریب آورد
Ин бало бар сараш рақиб оварад
این بلا بر سرش رقیب آورد
Ҳеҷ касро ғам рақиб мабод
هیچ کس را غم رقیب مباد
Даврӣ аз суҳбат ҳабиб мабод
دوری از صحبت حبیب مباد
Нест мақсӯд бе касони ғариб
نیست مقصود بیکسان غریب
Ғайри васли ҳабибу марги рақиб
غیر وصل حبیب و مرگ رقیب
Васли ҷонон буд зи ҷони хуш тар
وصل جانان بود ز جان خوشتر
Лек марги рақиб аз он хуш тар
لیک مرگ رقیب از آن خوشتر