Лолаи зори ҷаҳони аҷаби боғии сет

لاله‌زار جهان عجب باغی‌ست

Ки аз он боғ ҳар нафаси доғии сет

که از آن باغ هر نفس داغی‌ست

Нест буии нишот дар гул ӯ

نیست بوی نشاط در گل او

Меҳнат афзост савти булбул ӯ

محنت‌افزاست صوت بلبل او

Даҳани ғунчааш ки хандони сет

دهن غنچه‌اش که خندان‌ست

Дили пурхӯни дардмандони сет

دل پرخون دردمندان‌ست

Ҳаст ҳар баргу шох дар чаманаш

هست هر برگ و شاخ در چمنش

Тани гули чеҳраеу перҳанаш

تن گل‌چهره‌ای و پیرهنش

Ҳар бунафша ки бар лаби ҷӯии сет

هر بنفشه که بر لب جویی‌ست

Гиреҳи зулфи анбарин мӯеи сет

گره زلف عنبرین‌مویی‌ست

Лола каз хок май дамад ҳар сол

لاله کز خاک می‌دمد هر سال

Сафҳаи оризи сету нуқтаи хол

صفحهٔ عارض‌ست و نقطهٔ خال

Ҳар куҷои тозаи сарви раъноеи сет

هر کجا تازه سرو رعنایی‌ست

Қади мавзуни срўболоиии сет

قد موزون سروبالایی‌ست

То туоне дил аз ҷаҳони бугсал

تا توانی دل از جهان بگسل

Риштаи меҳр аз ин ва он бугсал

رشتهٔ مهر از این و آن بگسل

Ҷовдон нест олами фонӣ

جاودان نیست عالم فانی

Ту дарави ҷовдони куҷои Монӣ ?

تو درو جاودان کجا مانی؟

Рӯй дар малик ҷовдонӣ кун

روی در ملک جاودانی کن

Тарки ин куҳнаи дайр фонӣ кун

ترک این کهنه دیر فانی کن

По дар ин доми печ печ манеҳ

پا در این دام پیچ‌پیچ منه

Ҳама ҳеҷ над , дил ба ҳеҷ манеҳ

همه هیچ‌ند، دل به هیچ منه

Пеши гавҳаршиноси гўҳрснҷ

پیش گوهرشناس گوهرسنج

Ҳаст олам чу арсаи шатранҷ

هست عالم چو عرصهٔ شطرنج

Ки ба бозича ҳар замони шоҳӣ

که به بازیچه هر زمان شاهی

Сӯии ин арса мекунад роҳӣ

سوی این عرصه می کند راهی

Гар хурии ҳамчуи Хизри оби ҳаёт

گر خوری همچو خضر آب حیات

Ташнаи лаби ҷони диҳии дарин зулмот

تشنه‌لب جان دهی درین ظلمات

Фии алмисли умри Нӯҳгар ёбӣ

فی المثل عمر نوح گر یابی

Чун ба тӯфони рисии хатари ёбӣ

چون به توفان رسی خطر یابی