Холиқи ашё ки ин дарёии ахзари офарид
خالق اشیا که این دریای اخضر آفرید
Дар канору доманаш , ёқӯту гавҳари офарид
در کنار و دامنش، یاقوت و گوهر آفرید
Тоқи азрақи баст ва ин фарш мтбқ густаред
طاق ازرق بست و این فرش مطبق گسترید
Меҳри анвари сохт ва ин моҳи мунаввари офарид
مهر انور ساخت و این ماه منور آفرید
Дар хами чавгони моҳи нав ба сунъи хештан
در خم چوگان ماه نو به صنع خویشتن
Осмон монандаи ӣ гӯии мудаввари офарид
آسمان ماننده ی گوی مدور آفرید
Ташти заррин , тоси симин , дару гавҳар , ҷазаъу лаъл
طشت زرین، طاس سیمین، در و گوهر، جزع و لعل
Ин ҳамаи қудрати дарин дарёии ахзари офарид
این همه قدرت درین دریای اخضر آفرید
Сонеъи бичўн ки ин сатҳи мусаттаҳ рост кард
صانع بیچون که این سطح مسطح راست کرد
Қомати гардуни кжрўи ҳамчуи чанбари офарид
قامت گردون کژرو همچو چنبر آفرید
Аз барои онкӣ то таббохӣ ашё кунад
از برای آنکه تا طباخی اشیا کند
Оташӣ аз меҳр дар хуршеди ховари офарид
آتشی از مهر در خورشید خاور آفرید
То маволед салоса парваранд аз амр « кун »
تا موالید ثلاثه پرورند از امر «کن»
Чори табъ ва на сипеҳр ва ҳафт ахтари офарид
چار طبع و نه سپهر و هفت اختر آفرید
Моҳёнро дар миёни оби дарё ҷой дод
ماهیان را در میان آب دریا جای داد
Дар канори оташи сӯзон , самандари офарид
در کنار آتش سوزان، سمندر آفرید
Зонҷми рухшандау ранги шафақ , ҳангоми шом
زانجم رخشنده و رنگ شفق، هنگام شام
Дар канори осмони ёқӯту гавҳари офарид
در کنار آسمان یاقوت و گوهر آفرید
Кард иброҳӣми озри бути шикан аз амри хеш
کرد ابراهیم آزر بت شکن از امر خویش
Аз барои бути тарошӣ гарчи озри офарид
از برای بت تراشی گرچه آزر آفرید
Одамӣ аз чори табъ ва панҷ ҳис ва шаш ҷиҳат
آدمی از چار طبع و پنج حس و شش جهت
Дар замони коф ва навен аллоҳи Акбари офарид
در زمان کاف و نون الله اکبر آفرید
То димоғи ҷони муштоқони худ мишкӣн кунад
تا دماغ جان مشتاقان خود مشکین کند
Машк аз оҳӯии чин , вази гови анбари офарид
مشک از آهوی چین، وز گاو عنبر آفرید
Аз шукуфа чун дарахтонро калла бар сари ниҳод
از شکوفه چون درختان را کله بر سر نهاد
Аз варақҳошон , қабои сабзи дарбари офарид
از ورقهاشان، قبای سبز دربر آفرید
Аз латофат , ранги рухсори саман чун оби баст
از لطافت، رنگ رخسار سمن چون آب بست
Вази назофат , лоларо ҳамранги озари офарид
وز نظافت، لاله را همرنگ آذر آفرید
Ғунча ӣ раъно ки май пӯшади қабои Фстқӣ
غنچه ی رعنا که می پوشد قبای فستقی
Бар мисоли духтарӣ дар зери чодари офарид
بر مثال دختری در زیر چادر آفرید
Сӯсани андари тарафи бустони даҳ забонӣ ме кунад
سوسن اندر طرف بستان ده زبانی می کند
Аз барои онкии яздонаши суханвари офарид
از برای آنکه یزدانش سخنور آفرید
Аз баҳору арғавону лолау насрину гул
از بهار و ارغوان و لاله و نسرین و گل
Дар миёни бӯстон , дебои шаштар офарид
در میان بوستان، دیبای ششتر آفرید
Чун гули сад баргро ҷоми шароб ноб дод
چون گل صد برگ را جام شراب ناب داد
Мастӣу шухии ҳама дар чашми ъбҳри офарид
مستی و شوخی همه در چشم عبهر آفرید
Аз шукуфа дар миёни бӯстон гавҳар намӯд
از شکوفه در میان بوستان گوهر نمود
Вази шақоӣқ дар канори боғи ахгари офарид
وز شقایق در کنار باغ اخگر آفرید
Наргиси соҳиби назар , чун дида ӣ худ боз кард
نرگس صاحب نظر، چون دیده ی خود باز کرد
Аз дами абри баҳории дидааштар офарид
از دم ابر بهاری دیده اش تر آفرید
Фасли Нитсаон , қудрат ӯ аз баҳори ҳафт ранг
فصل نیسان، قدرت او از بهار هفت رنگ
Бар сари дӯшизагони боғ , мъҷри офарид
بر سر دوشیزگان باغ، معجر آفرید
Чун дарахт гул бихандеду рухи худ сурх кард
چون درخت گل بخندید و رخ خود سرخ کرد
Бар каф ӯ ҷомӣ аз ёқӯти аҳмари офарид
بر کف او جامی از یاقوت احمر آفرید
Бар кафи лола - ки махмураст - ҷом май ниҳод
بر کف لاله- که مخمورست- جام می نهاد
Бар кафи наргис - ки сармастаст - соғари офарид
بر کف نرگس- که سرمست است- ساغر آفرید
Дар канори боғ , чун гулро сипар дод аз ҳаво
در کنار باغ، چون گل را سپر داد از هوا
Дар миёни бӯстон , бо беди ханҷари офарид
در میان بوستان، با بید خنجر آفرید
Не чун каф багушӯд ва дар хизмати миёни даҳ ҷо бибаст
نی چون کف بگشود و در خدمت میان ده جا ببست
Дар ниҳод ӯ зи сунъи хеши шукри офарид
در نهاد او ز صنع خویش شکر آفرید
Наргиси раъно чу бар тахти зумуррад ҷой дод
نرگس رعنا چو بر تخت زمرد جای داد
Тоҷ бар фарқи сараш аз сим ва аз зари офарид
تاج بر فرق سرش از سیم و از زر آفرید
Зери домони дарахтони чаман , фасли рабиъ
زیر دامان درختان چمن، فصل ربیع
Лолаҳои оташин монанди миҷмари офарид
لاله های آتشین مانند مجمر آفرید
Дар миёни навҷавонони чаман , фасли баҳор
در میان نوجوانان چمن، فصل بهار
Ёсамин монандаи ӣ пери муваққари офарид
یاسمین ماننده ی پیر موقر آفرید
Бӯстонҳо аз латофати ҳамчуи ҷинат рост кард
بوستانها از لطافت همچو جنت راست کرد
Ҷӯйҳои оби ширини ҳамчуи кавсари офарид
جویهای آب شیرین همچو کوثر آفرید
Гавҳарӣ аз амр худ биниҳод дар дарҷи ақиқ
گوهری از امر خود بنهاد در درج عقیق
Чун аз он на моҳ шуд , моҳии мунаввари офарид
چون از آن نه ماه شد، ماهی منور آفرید
Қудрату сунъаш тамошо кун ки аз як қатраи об
قدرت و صنعش تماشا کن که از یک قطره آب
Сӯратии маҳбӯби гул рӯй саман бар офарид
صورتی محبوب گل روی سمن بر آفرید
Саракашони нозанини гули рухи насрини бадан
سرکشان نازنین گل رخ نسرین بدن
Ма ваашон дилкаши хуршеди пайкари офарид
مه وشان دلکش خورشید پیکر آفرید
Аз барои « канти кнзо » ин ҳамаи асрори сунъ
از برای «کنت کنزا» این همه اسرار صنع
Дар хату холу лабу рухсори дилбари офарид
در خط و خال و لب و رخسار دلبر آفرید
Қодири бичўн ки ин дунёу ъқбо рост кард
قادر بیچون که این دنیا و عقبا راست کرد
Беҳтарини ?данеу уқбои паямбари офарид
بهترین دنیی و عقبی پیمبر آفرید
МстФоу мҷтбоу Абтаҳӣу ҳошимӣ
مصطفا و مجتبا و ابطحی و هاشمی
Бар ҳамаи пайғамбаронаши шоҳу сарвари офарид
بر همه پیغمبرانش شاه و سرور آفرید
Чун ба дасти сунъи худ гесуии Аҳмади брФшонд
چون به دست صنع خود گیسوی احمد برفشاند
Олам аз гесуии мишкӣнаши мънбри офарид
عالم از گیسوی مشکینش معنبر آفرید
Чун ба миъроҷ яқин мерафт бо фару шиква
چون به معراج یقین می رفت با فر و شکوه
Ҷбриилш дар раҳи таъзим , чокари офарид
جبرییلش در ره تعظیم، چاکر آفرید
Рӯз маҳшараматон яксар бадв бахшад худо
روز محشر امتان یکسر بدو بخشد خدا
Аз барои онкӣ ӯ солори маҳшари офарид
از برای آنکه او سالار محشر آفرید
Дар миёни шоирони солики тавҳиди гӯй
در میان شاعران سالک توحید گوی
То напиндорӣ ки кас монанди ҳайдари офарид
تا نپنداری که کس مانند حیدر آفرید
Гарчи талхӣ мекашад аз шӯрбахтӣ дар ҷаҳон
گرچه تلخی می کشد از شوربختی در جهان
Шеъри ширини хушаш аз шаҳди хуштар офарид
شعر شیرین خوشش از شهد خوشتر آفرید