Об каз дида равон шуд бабради бунёдам

آب کز دیده روان شد ببرد بنیادم

Оташи ишқи ту чун хок диҳад бар бодам

آتش عشق تو چون خاک دهد بر بادم

Дидаи хӯни рез ки чун мардуми дарёии чашм

دیده خون ریز که چون مردم دریایی چشم

Баҳри дурдона ба дарёии муҳӣти афтодам

بهر دردانه به دریای محیط افتادم

Мардум аз гиря ӣ ман ғарқа дарёӣ ғаманд

مردم از گریه ی من غرقه دریای غمند

То Аннани назар аз даст масолеҳ додам

تا عنان نظر از دست مصالح دادم

Бас ки дар дида ӣ худ диҷлаи равон май байнам

بس که در دیده ی خود دجله روان می بینم

Дар шаки уфтам ки магар дар тарафи Бағдодам

در شک افتم که مگر در طرف بغدادم

Чун камари хуш ба миёни ой ки бар домани кӯҳ

چون کمر خوش به میان آی که بر دامن کوه

Кушта ӣ шукри ширини ту чун Фарҳодам

کشته ی شکر شیرین تو چون فرهادم

Хона ӣ дида ӣ ман ҷои хаёли рухи тест

خانه ی دیده ی من جای خیال رخ تست

Зон дар дида ба рӯй дгарии нгшодм

زآن در دیده به روی دگری نگشادم

Ҳар саҳар дар талаби партави хуршеди ҷалол

هر سحر در طلب پرتو خورشید جلال

Пардаи атласи гардуни бадаради фарёдам

پردهٔ اطلس گردون بدرد فریادم

Ҷустани ҳайдари вафо аз ҳавас дидан ту

جستن حیدر وفا از هوس دیدن تو

Тарк сар кардаму по дар талабат биниҳодам

ترک سر کردم و پا در طلبت بنهادم