Дар чунон сӯрати матбӯъи аҷаб май монам

در چنان صورت مطبوع عجب می مانم

Бим онаст ки бӯсии зи лабаши бустонам

بیم آن است که بوسی ز لبش بستانم

Маст бархезам ва дар боғи Ирам бар лаби ҷӯй

مست برخیزم و در باغ ارم بر لب جوی

Чун гулу сарви равони пеш худаш бинишонам

چون گل و سرو روان پیش خودش بنشانم

Аз руху зулфу қаду хаду хаташ ҷамъ шавад

از رخ و زلف و قد و خد و خطش جمع شود

Сӯсану сунбулу сарву саману райҳонам

سوسن و سنبل و سرو و سمن و ریحانم

Ҳури айнаши шимурам , боғ биҳишташ гӯям

حور عینش شمرم، باغ بهشتش گویم

Сунъ рӯйиш нагарм , оят лутфаш хонам

صنع رویش نگرم، آیت لطفش خوانم

Пеши поиш ба замини уфтаму дасташи бӯсам

پیش پایش به زمین افتم و دستش بوسم

Тарк сар гӯяму ҷон дар қадамаши афшонам

ترک سر گویم و جان در قدمش افشانم

Лобаи оғозаму дастони занам ва бода хӯрам

لابه آغازم و دستان زنم و باده خورم

То кмрўор дар ояд ба миёни дстонм

تا کمروار در آید به میان دستانم

Дар буриши гираму ком аз лаб лаълаш ёбам

در برش گیرم و کام از لب لعلش یابم

Дар буриш меРом ва бар боди рӯми имонам

در برش میرم و بر باد روم ایمانم

Гар касе таъна занад бар ману ҳоли дили ман

گر کسی طعنه زند بر من و حال دل من

Гӯ мазан таъна ки ман қисса ғалат ме хонам

گو مزن طعنه که من قصه غلط می خوانم

Мункири ман чаҳ шӯй , сарзаниши ман чаҳ кунӣ ?

منکر من چه شوی، سرزنش من چه کنی؟

Бирав эй хоҷа ! ки ман ҳайдар бе сомонам

برو ای خواجه! که من حیدر بی سامانم