Ҷонам аз оташи он лаъл шкрбор бсухт

جانم از آتش آن لعل شکربار بسوخت

Дил чу парвона бар шамъи рух ёр бсухт

دل چو پروانه بر شمع رخ یار بسوخت

Дар бар танги шукри холи сиёҳаш магасӣ аст

در بر تنگ شکر خال سیاهش مگسی است

ё сапандӣаст ки бар оташ рухсор бсухт

یا سپندی است که بر آتش رخسار بسوخت

Дар шаби тираи саропои ман бесару по

در شب تیره سراپای من بی سر و پا

Ҳамчуи шамъ аз ҳаваси субҳи рух ёр бсухт

همچو شمع از هوس صبح رخ یار بسوخت

эй табиб ! аз лаби ҷони бахши худ аз баҳри шифо

ای طبیب! از لب جان بخش خود از بهر شفا

Шарбатии даҳ ки дили хаста бемор бсухт

شربتی ده که دل خستهٔ بیمار بسوخت

Дар чамани машъалаи оташи гул бар карданд

در چمن مشعلهٔ آتش گل بر کردند

Булбул бехабар аз оташ гулзор бсухт

بلبل بی خبر از آتش گلزار بسوخت

То зи шарми рух чун оташи ту об шавад

تا ز شرم رخ چون آتش تو آب شود

Аз чаман , гул шуд ва дар кӯра аттор бсухт

از چمن، گل شد و در کورهٔ عطار بسوخت

Партави меҳри ту як шуъла ӣ оташи барзад

پرتو مهر تو یک شعله ی آتش برزد

Малики ҷони ман дили хаста ба якбор бсухт

ملک جان من دل خسته به یکبار بسوخت

Нест пайдои асари ҳайдари дардии каши маст

نیست پیدا اثر حیدر دردی کش مست

Магар аз оташ май бар дар хумор бсухт

مگر از آتش می بر در خمار بسوخت

Ҳақ буд дар назари пери ҳақиқати рӯи ишқ

حق بود در نظر پیر حقیقت رو عشق

Ҳар ки Мансури сифат бар зибр дор бсухт

هر که منصور صفت بر زبر دار بسوخت