То ба Ширознигорам зи сафар боз омад

تا به شیراز نگارم ز سفر باز آمد

Роҳати рӯҳи ман хастаи ҷигар боз омад

راحت روح من خسته جگر باز آمد

Ногуҳи он моҳи парии чеҳраи равон аз чашмам

ناگه آن ماه پری چهره روان از چشمم

Ҳамчу сайёра шуду ҳамчуи қамар боз омад

همچو سیاره شد و همچو قمر باز آمد

Он санами нури басар буд , бирафт аз басарам

آن صنم نور بصر بود، برفت از بصرم

Венаи замон дар басарами нури басар боз омад

وین زمان در بصرم نور بصر باز آمد

Ҳамчуи пистаи ман дил хаста нагунҷам дар пӯст

همچو پسته من دل خسته نگنجم در پوست

Ки марои ёри шикархандаи з дар боз омад

که مرا یار شکرخنده ز در باز آمد

Рад магардон дили ҳайдар ки қабул ту шавад

رد مگردان دل حیدر که قبول تو شود

Хосса акнӯн ки ба пеши ту назарбоз омад

خاصه اکنون که به پیش تو نظرباز آمد

Дил ба Миср даҳанат рафт ва шуд онҷои ошиқ

دل به مصر دهنت رفت و شد آنجا عاشق

Чун тавонад дил аз он танги шукр боз омад ?

چون تواند دل از آن تنگ شکر باز آمد؟

Дили ман аз ҳама боз омад ва дар дасти ғамат

دل من از همه باز آمد و در دست غمت

Ҳамчу мастӣаст ки дар пеши хатар боз омад

همچو مستی است که در پیش خطر باز آمد