Алмнаҳи ллаҳ ки дар майкада боз аст

اَلْمِنَّةُ لِلَّه که در میکده باز است

Зони рӯ ки маро бар дар ӯ рӯй ниёз аст

زآن رو که مرا بر در او روی نیاز است

Хамҳо ҳама дар ҷӯш ва хурӯшанд зи мастӣ

خم‌ها همه در جوش و خروشند ز مستی

Ва он май ки дар онҷост ҳақиқат на муҷоз аст

و آن می که در آنجاست حقیقت نه مَجاز است

Аз ваии ҳамаи мастӣ ва ғурурасту такаббур

از وی همه مستی و غرورست و تَکَبُّر

Вази мо ҳамаи бечорагӣу аҷз ва ниёз аст

وز ما همه بیچارگی و عجز و نیاز است

Розӣ ки бар халқ нагуфтем ва нагӯем

رازی که بر خلق نگفتیم و نگوییم

Бо дӯсти бигӯем ки ӯ муҳаррам роз аст

با دوست بگوییم که او مَحرم راز است

Шарҳи шикани зулфи хами андари хами ҷонон

شرح شکن زلفِ خَم اندر خم جانان

Кӯтаҳ натавон кард ки он қисса дароз аст

کوته نتوان کرد که آن قصه دراز است

Пои дили маҷнӯну хами турра ӣ Лайлӣ

پای دل مجنون و خَم طُرّهٔ لیلی

Рухсора ӣ Маҳмӯду кафи пой Аёз аст

رخسارهٔ محمود و کف پای ایاز است

Бар дӯхтаам дида чу боз аз ҳамаи олам

بر دوخته‌ام دیده چو باز از همه عالم

То дида ӣ ман бар рухи зебои ту боз аст

تا دیدهٔ من بر رخ زیبای تو باز است

Дар каъба ӣ кӯии ту ҳар он кас ки даромад

در کعبهٔ کوی تو هر آن کس که درآمد

Аз қибла ӣ абрӯии ту дар айн намоз аст

از قبلهٔ ابروی تو در عین نماز است

эй маҷлисён ! сӯзи дили ҳайдари мискин

ای مجلسیان! سوز دل حیدر مسکین

Аз шамъ бипурсед ки дар сӯз ва гудоз аст

از شمع بپرسید که در سوز و گداز است