Имрӯз ки дар кӯии хароботи аластам

امروز که در کوی خرابات الستم

Аз ҳасрати ёқӯти лабати бодаи пурситам

از حسرت یاقوت لبت باده پرستم

Саҷҷодау тасбеҳ ба як гӯшаи ниҳодам

سجاده و تسبیح به یک گوشه نهادم

Вази куфри сари зулфи ту зуннор бибастам

وز کفر سر زلف تو زنار ببستم

Тарки сар ва зар кардаму дайну дилу дунё

ترک سر و زر کردم و دین و دل و دنیا

Дар дайр Муғон рафтам ва фориғ бинишастам

در دیر مغان رفتم و فارغ بنشستم

Дурдона тамаъ кардам ва дар дом фитодам

دردانه طمع کردم و در دام فتادم

Фориғ шудам аз дона ва аз дом биҷустам

فارغ شدم از دانه و از دام بجستم

эй мутриби хуши нағма ! бизан парда ӣ ушшоқ

ای مطرب خوش نغمه! بزن پرده ی عشاق

Ваии соқии ваҳдат ! бидиҳ он бода ба дастам

وی ساقی وحدت! بده آن باده به دستم

Ҳеҷам хабарӣ нест зи фардои қиёмат

هیچم خبری نیست ز فردای قیامت

Имрӯз ки чун наргиси сармасти ту мастам

امروز که چون نرگس سرمست تو مستم

Чун ман шудам аз даст , бигир аз сари ёрӣ

چون من شدم از دست، بگیر از سر یاری

Дасти ман афтода ки дар пои ту пастам

دست من افتاده که در پای تو پستم

Дар олами ваҳдат ки дар он ҳеҷ нагунҷад

در عالم وحدت که در آن هیچ نگنجد

Чун нестам , эй хоҷа ! мапиндор ки ҳастам

چون نیستم، ای خواجه! مپندار که هستم

Чун ҳайдари каррор ба фармони Муҳамад

چون حیدر کرار به فرمان محمد

Дар каъба ӣ ҷон рафтам ва бутҳо бишикастам

در کعبه ی جان رفتم و بتها بشکستم