Алии алсбоҳ ки султони торами азрақ

علی الصباح که سلطان طارم ازرق

Фарози гунбади фирӯзаи гавани бузади снҷқ

فراز گنبد فیروزه گون بزد سنجق

зи бими ханҷари хуршед , лашкари анҷум

ز بیم خنجر خورشید، لشکر انجم

з рӯй чарх гурезон шуданд чун зибқ

ز روی چرخ گریزان شدند چون زیبق

зи хоби субҳ чун млоҳи рӯзи сари бардошт

ز خواب صبح چون ملاح روز سر برداشت

Равона кард дарин баҳри нилгуни заврақ

روانه کرد درین بحر نیلگون زورق

з рӯй сидқ , ба собӯни меҳр , гозри рӯз

ز روی صدق، به صابون مهر، گازر روز

Саҳари зи доман гардун бишуст рӯй шафақ

سحر ز دامن گردون بشست روی شفق

Чу офтоби баромад , даромад аз дар ман

چو آفتاب برآمد، درآمد از در من

Бутӣ ки аз рух ӯ моҳро буд равнақ

بتی که از رخ او ماه را بود رونق

Шикастаи сунбул ӯ нархи анбари Соро

شکسته سنبل او نرخ عنبر سارا

Гирифтаи ориз ӯ бар гулу раёҳини диқ

گرفته عارض او بر گل و ریاحین دق

Фарози сарви қадаши ёсамину сунбулу гул

فراز سرو قدش یاسمین و سنبل و گل

Даруни перҳанаши барги лолау занбақ

درون پیرهنش برگ لاله و زنبق

Кашида аз сари зулфи офтоб дар занҷир

کشیده از سر زلف آفتاب در زنجیر

Фиканда бар маи тобони зи машки ноби вҳқ

فکنده بر مه تابان ز مشک ناب وهق

зи акси оташи рухсор чун баҳор , гулаш

ز عکس آتش رخسار چون بهار، گلش

Гулоб гаштау афтода дар миёни арақ

گلاب گشته و افتاده در میان عرق

Нишот дар дил ва дар дасти ҷоми лаъли музоб

نشاط در دل و در دست جام لعل مذاب

Шароб дар даст ва дар покашони кашони илмқ

شراب در دست و در پاکشان کشان یلمق

Ба ишваи тарки камони дор новак андозаш

به عشوه ترک کمان دار ناوک اندازش

Нишонда дар дили ман теғи ғамзаи но бар ҳақ

نشانده در دل من تیغ غمزه نا بر حق

Ба шукри шукри ширини дӯст , тӯтии нутқ

به شکر شکر شیرین دوست، طوطی نطق

Даҳон ба чарби забонии кушода чун Фстқ

دهان به چرب زبانی گشاده چون فستق

Бигуфтам : эй бути соқӣ , биор ҷоми шароб

بگفتم: ای بت ساقی، بیار جام شراب

Кунун ки мутрибам ангушт мезанад бар рқ

کنون که مطربم انگشت می زند بر رق

Ниҳод бар кафи ман ҷоми бода , гуфто : нӯш ! ‏

نهاد بر کف من جام باده، گفتا: نوش! ‏

Чун нӯш кардам аз даст ӯ май роўқ

چون نوش کردم از دست او می راوق

зи ишқи наргиси сармасту навбаҳори Рахш

ز عشق نرگس سرمست و نوبهار رخش

Басон ғунча даридам зи ошиқии қртқ

بسان غنچه دریدم ز عاشقی قرطق

зи баҳр онкӣ шавам сарфарози ҳамчуи кулоҳ

ز بهر آنکه شوم سرفراز همچو کلاه

Ба хок пош фитодам чун музейу бшмқ

به خاک پاش فتادم چون موزه و بشمق

Чаҳ гуфт ? гуфт ки ҳайдар бирав ба хизмати шоҳ

چه گفت؟ گفت که حیدر برو به خدمت شاه

Бихон ба ҳазрати أълии қасидае мғлқ

بخوان به حضرت أعلی قصیده ای مغلق

Дарози ҳамчуи саодат ба подшоҳии рӯ

دراز همچو سعادت به پادشاهی رو

Ки подшоҳӣу давлати бадв буд мулҳақ

که پادشاهی و دولت بدو بود ملحق

Ҳар он касе ки сар аз хат ӯ бигардонад

هر آن کسی که سر از خط او بگرداند

Ба захми теғи забон чун қалам кунандаш шқ

به زخم تیغ زبان چون قلم کنندش شق

Ба гирди сури сароиш ки ба з фирдавс аст

به گرد سور سرایش که به ز فردوس است

Буд з рӯй замин то ба арши як хандақ

بود ز روی زمین تا به عرش یک خندق

Гуҳӣ ки шоҳи рухи орад бар асб дар арса

گهی که شاه رخ آرد بر اسب در عرصه

Ҳазор пел чу фарзини барад ба як бидқ

هزار پیل چو فرزین برد به یک بیدق

Ба пойгоҳи ҷалолаши ҳамеи кашанд ба даст

به پایگاه جلالش همی کشند به دست

зи баҳри пешкаш , ин тунди саркаши аблақ

ز بهر پیشکش، این تند سرکش ابلق

Мутаҳҳараст ба олам чу яҳёи маъсӯм

مطهرست به عالم چو یحیی معصوم

Аз онкии номи вай аз ном ӯ буд муштақ

از آنکه نام وی از نام او بود مشتق

Ягонаи нусрати дайни яҳёи сутӯдаи хисол

یگانه نصرت دین یحیی ستوده خصال

Далеру сафдари офоқ , подшоҳи баҳақ

دلیر و صفدر آفاق، پادشاه بحق

Ба подшоҳӣу бахшандагӣу шарму адаб

به پادشاهی و بخشندگی و شرم و ادب

Туе ки бардае аз хусравони аҳди сабақ

تویی که برده ای از خسروان عهد سبق

Шаҳони давр ки машҳур оламанд имрӯз

شهان دور که مشهور عالمند امروز

Ба маҷлиси ту чу Тифлон гирифтаанд сабақ

به مجلس تو چو طفلان گرفته اند سبق

Туро ба маърифати ҳақ ба ҳақ шинохта ам

ترا به معرفت حق به حق شناخته ام

Ту аҳли маърифатӣ дар ҷаҳони ҷон алҳақ

تو اهل معرفتی در جهان جان الحق

Ба маърифати ду ҷаҳонро гирифтӣ аз мардӣ

به معرفت دو جهان را گرفتی از مردی

Чаҳ ҳоҷатаст туро дар ҷаҳон ба теғу дрқ

چه حاجت است ترا در جهان به تیغ و درق

Бад-ӣни далерӣу грдоФкнӣу ширдилӣ

بدین دلیری و گردافکنی و شیردلی

Ҳар он касе ки туро дид мезанад сидқ

هر آن کسی که ترا دید می زند صدق

Ҳуруфи анҷум ва на дафтари сипеҳри имрӯз

حروف انجم و نه دفتر سپهر امروز

Буд зи дафтари қадари ту кам зи ним варақ

بود ز دفتر قدر تو کم ز نیم ورق

зи хизматати нгризди фалак ба ҳеҷ тариқ

ز خدمتت نگریزد فلک به هیچ طریق

Рух аз дар ту нтобад малик ба ҳеҷ нсқ

رخ از در تو نتابد ملک به هیچ نسق

Ба қофи қурби зи симурғ пештар бошад

به قاف قرب ز سیمرغ پیشتر باشد

Агар дамӣ ба ҳавои ту пар занад ъқъқ

اگر دمی به هوای تو پر زند عقعق

Сипеҳри пер ки иқрори бандагӣ ту кард

سپهر پیر که اقرار بندگی تو کرد

Ба пеши халқи ҷаҳон боз медиҳад лоҳқ

به پیش خلق جهان باز می دهد لاحق

Ба ҳеҷ рӯй набошад азиз дар бар халқ

به هیچ روی نباشد عزیز در بر خلق

Касе ки бо ту дурӯе кунад басони ҳбқ

کسی که با تو دورویی کند بسان هبق

Ҳар он касе ки илм шуд ба дӯстдории ту

هر آن کسی که علم شد به دوستداری تو

Ба пеши халқ буд сарафроз чун байрақ

به پیش خلق بود سرافراز چون بیرق

Адуии нокас беобрӯ - ки бодои хок ! - ‏

عدوی ناکس بی آبرو- که بادا خاک!- ‏

Дар оташи ҳасад ва ҳирс мешавад мҳрқ

در آتش حسد و حرص می شود محرق

Ба холиқӣ ки бгстрди ҳафт фарши замин

به خالقی که بگسترد هفت فرش زمین

Ба қодирӣ ки броФрохт на фалаки муъаллақ

به قادری که برافراخت نه فلک معلق

Ба сонеъӣ ки шаб аз баҳри равшанои халқ

به صانعی که شب از بهر روشنایی خلق

Фурухт машъала ӣ моҳ дар миёни ғсқ

فروخت مشعله ی ماه در میان غسق

Ба Мустафо ки худо дар азал ба кун Фикўн

به مصطفی که خدا در ازل به کن فیکون

БёФриди ҷаҳонро ба ишқ ӯ мутлақ

بیافرید جهان را به عشق او مطلق

Ба ёварон ва ба авлоди поки зоҳр ӯ

به یاوران و به اولاد پاک زاهر او

Ки ҷуз ба дӯстӣ ҳақ намезананд нутқ

که جز به دوستی حق نمی زنند نطق

Ба ани икод ки аз баҳри чашми захми дманд

به ان یکاد که از بهر چشم زخم دمند

Ба қул أъўз ки бошад каломи раби фалақ

به قل أعوذ که باشد کلام رب فلق

Ба чори табъ ва се рӯҳ ва се нафас ва се муваллид

به چار طبع و سه روح و سه نفس و سه مولد

Ба шаш ҷаҳон ва ба ҳафт ахтар ба на ҷўсқ

به شش جهان و به هفت اختر به نه جوسق

Ба раҳравони тариқат , ба ошиқони худоӣ

به رهروان طریقت، به عاشقان خدای

Ки аз риёзат дар чашмашон намонад рамақ

که از ریاضت در چشمشان نماند رمق

Ба офтоб ки ҳар субҳдами зи ғояти меҳр

به آفتاب که هر صبحدم ز غایت مهر

Фарози торам нилӯфарӣ занад снҷқ

فراز طارم نیلوفری زند سنجق

Ба матбахи шабу гови сипеҳру барра ӣ чарх

به مطبخ شب و گاو سپهر و بره ی چرخ

Ба қурси моҳ ва ба на гирд хон ва ҳафт тибқ

به قرص ماه و به نه گرد خوان و هفت طبق

Ки дар миёна ӣ шоҳон ба шарму ҳаламу адаб

که در میانه ی شاهان به شرم و حلم و ادب

Назир ту набӯд зери гунбади азрақ

نظیر تو نبود زیر گنبد ازرق

Шҳо ! агар чаҳ ки ганҷи сухани бпошидм

شها! اگر چه که گنج سخن بپاشیدم

Нахостам з касе дар замонаи як донқ

نخواستم ز کسی در زمانه یک دانق

Хасисро нахуррам ман ба ҳеҷ дар олам

خسیس را نخرم من به هیچ در عالم

Агар чаҳ дар бар ӯ сндсасту астбрқ

اگر چه در بر او سندس است و استبرق

Ба шаҳри язди шабу рӯзи мбрзи ушшуаро

به شهر یزد شب و روز مبرز الشعرا

Ҳануз мезанад аз рӯй ҷоҳилии бқи бқ

هنوز می زند از روی جاهلی بق بق

Шудаи сети хору халқ дар миёни халқи ҷаҳон

شده ست خوار و خلق در میان خلق جهان

Мабод ҳеҷ касе дар замонаи хору халқ

مباد هیچ کسی در زمانه خوار و خلق

Чу шоҳбози ҳақиқати куҷои пурди ъсФўр

چو شاهباز حقیقت کجا پرد عصفور

Ба савту нағма ӣ булбул куҷо расад лақи лақ

به صوت و نغمه ی بلبل کجا رسد لق لق

Кунем шукри худои ҷаҳон ки ҳаст имрӯз

کنیم شکر خدای جهان که هست امروز

Касе ки бозшиносад эйро аз бқ

کسی که بازشناسد همای را از بق

Ҳамон бааст ки кӯтаҳ кунам ҳадиси дароз

همان به است که کوته کنم حدیث دراز

зи баҳри онкии дарозӣ ба ғоятаст аҳмақ

ز بهر آنکه درازی به غایت است احمق

Ҳамеша то ба гуҳи шоми заврақи хуршед

همیشه تا به گه شام زورق خورشید

Шавад дарин бен дарёии қори мустағриқ

شود درین بن دریای قار مستغرق

Збҳри онкии ту доим ба ҳақ ҳаме кӯшӣ

زبهر آنکه تو دایم به حق همی کوشی

Нигоҳдори вуҷӯди ту боди доими ҳақ ! ‏

نگاهدار وجود تو باد دایم حق!‏