Дармони дил хаста надонам з ки ҷӯям

درمان دل خسته ندانم ز که جویم

ё ҳоли парешонеи хотир ба ки гӯям

یا حال پریشانی خاطر به که گویم

Худ бо ки тавон гуфт ки дар оташи ҳиҷрон

خود با که توان گفت که در آتش هجران

Хуноби дилу дида чаҳ оварад ба рӯем

خوناب دل و دیده چه آورد به رویم

То сар будам бар сари зонуи нуҳум аз ғам

تا سر بودم بر سر زانو نهم از غم

То ҷон будам дар талаби васли бпўим

تا جان بودم در طلب وصل بپویم

Тарки сар ва зар гӯям ва рӯй аз ту нтобам

ترک سر و زر گویم و روی از تو نتابم

Рухсор ба хӯн шавему даст аз ту нишуем

رخسار به خون شویم و دست از تو نشویم

То бар сар ман бигузарӣ аз нозу такаббур

تا بر سر من بگذری از ناز و تکبر

Дар пои ту афтода чу хок сар кӯем

در پای تو افتاده چو خاک سر کویم

эй дӯст ! чаҳ гӯям ман бечора ӣ мискин

ای دوست! چه گویم من بیچاره ی مسکین

Каз зулф чу чавгони ту саргашта чу гӯям

کز زلف چو چوگان تو سرگشته چو گویم

Гар зонкаҳ ба теғ ту шавам кушта чу ҳайдар

گر زآنکه به تیغ تو شوم کشته چو حیدر

Ман тарки ту эй тарки парӣ чеҳра нагӯям

من ترک تو ای ترک پری‌چهره نگویم