Биё ки мардумаки дидаи ғарқа дар об аст

بیا که مردمک دیده غرقه در آب است

Бибин ки ашки равонам ба ранг унноб аст

ببین که اشک روانم به رنگ عناب است

Ба ёди ёри гули андом , хори ҳамчуи синон

به یاد یار گل اندام، خار همچو سنان

Ба зери паҳлавии маҷрӯҳи ман чу санҷоб аст

به زیر پهلوی مجروح من چو سنجاب است

зи ҳоли дида ӣ бе хоби ман чаҳ ғам дорад

ز حال دیده ی بی خواب من چه غم دارد

Ситамгарӣ ки зи ҷоми ғурур дар хоб аст

ستمگری که ز جام غرور در خواب است

зи гиряи мардуми дрёншини дида ӣ ман

ز گریه مردم دریانشین دیده ی من

Ба ҳасрати гуҳарӣ дар миён ғарқоб аст

به حسرت گهری در میان غرقاب است

Рухи мунаввари дилбар ба зери соя ӣ зулф

رخ منور دلبر به زیر سایه ی زلف

Чунон ки дар шаби торики нур маҳтоб аст

چنان که در شب تاریک نور مهتاب است

зи хат ёр бипарҳез аз онкии хӯн рез аст

ز خط یار بپرهیز از آنکه خون ریز است

Ба зулфи дӯсти мёўиз аз онкӣ дар тоб аст

به زلف دوست میاویز از آنکه در تاب است

Ба кунҷи масҷиди ҷомеъ , хушо намоз касе

به کنج مسجد جامع، خوشا نماز کسی

Ки тоқи абрӯии ёраш ба ҷой миҳроб аст

که طاق ابروی یارش به جای محراب است

Сараш ба саркашӣу салтанати Фрўноид

سرش به سرکشی و سلطنت فروناید

Ҳар он касе ки чу ҳайдари ғулом асҳоб аст

هر آن کسی که چو حیدر غلام اصحاب است