Малики малики малоҳат , шаҳи хубони хато ! ‏

ملک ملک ملاحت، شه خوبان خطا!‏

Рехтии хӯни дили сӯхта , беҷурму хато

ریختی خون دل سوخته، بی جرم و خطا

Гуфтам аз малики малик шод шавам , ақлам гуфт

گفتم از ملک ملک شاد شوم، عقلم گفت

Ба саропарда султон нарасад дасти гадо

به سراپردهٔ سلطان نرسد دست گدا

Гирди кӯҳат чаҳ аҷабгар чу камар май гирдам

گرد کوهت چه عجب گر چو کمر می گردم

Каз чаҳ бошад тану андоми ту дар банди қабо

کز چه باشد تن و اندام تو در بند قبا

Сина аз фурқат маъшуқа кунам чун оташ

سینه از فرقت معشوقه کنم چون آتش

Дида аз ҳасрат дурдона кунам чун дарё

دیده از حسرت دردانه کنم چون دریا

Аз қафо гарчи рақиби ту қафо хоҳад зад

از قفا گرچه رقیب تو قفا خواهد زد

Бо вуҷӯди рух хубат нахӯрам ғами зи қафо

با وجود رخ خوبت نخورم غم ز قفا

Сарфарозӣ кунам ар давр сипеҳр андозад

سرفرازی کنم ار دور سپهر اندازد

Домани васли ту дар дасти ман бесару по

دامن وصل تو در دست من بی سر و پا

Сад ҳазорон дили сўдоздаҳ дар хок уфтад

صد هزاران دل سودازده در خاک افتد

Агар ошуфта шавад зулфи ту аз боди сабо

اگر آشفته شود زلف تو از باد صبا

Аз ҳавои рух чун оташу оби хати ту

از هوای رخ چون آتش و آب خط تو

намеравад хоки ман сӯхта бар боди ҳаво

می رود خاک من سوخته بر باد هوا

То мухолиф шудӣ эй ҷони ҷаҳон бо ушшоқ

تا مخالف شدی ای جان جهان با عشاق

Сӯхтии ҷону дили ҳайдар бебаргу наво

سوختی جان و دل حیدر بی برگ و نوا