Дилами зи хиттаи Широзу қавм ӯ шодаст

دلم ز خطهٔ شیراز و قوم او شادست

Ки ба зи хиттаи Мисру димишқ ва Бағдодаст

که بِهْ ز خطهٔ مصر و دمشق و بغدادست

Ба ҳар тараф ки рӯми дилбарӣ шкрдҳн аст

به هر طرف که روم دلبری شکردهن است

Ба ҳркҷо нагарм лъбтии призодст

به هرکجا نگرم لعبتی پریزادست

Тавофи хитта Широз мекунам шабу рӯз

طواف خطهٔ شیراز می‌کنم شب و روز

Ки ҳамчуи каъбаи азиз ва латиф бунёдаст

که همچو کعبه عزیز و لطیف‌بنیادست

Чу ёри ҳўрўшм бо шароб даст диҳад

چو یار حورْوَشَم با شراب دست دهد

Ба лолаи зори хиромам ки ҷинат ободаст

به لاله‌زار خرامم که جنت‌آبادست

Дро ба боғи малик , банди ғами з дил бигушо

درآ به باغ ملک، بند غم ز دل بگشا

Бибин ки лолаи изорам чу сарв озодаст

ببین که لاله‌عذارم چو سرو آزادست

Биё ки ҷинату кавсари мусалло ва рукнӣ аст

بیا که جنت و کوثر مصلی و رکنی است

Бибин ки боғи Ирами боғи ҷъФрободст

ببین که باغ ارم باغ جعفرآبادست

Магар ки хусрави ширин даҳан наме донад

مگر که خسرو شیرین‌دهن نمی‌داند

Ки шӯри шукри ширини з сӯз Фарҳодаст ?

که شور شکر شیرین ز سوز فرهادست؟

Дар обу оташи ишқаш чигуна хок шавам

در آب و آتش عشقش چگونه خاک شوم

Ки хоксории ман дар ҳавоӣ ӯ бодаст

که خاکساری من در هوای او بادست

намехӯрд ғами дунёу охирати ҳайдар

نمی‌خورد غم دنیا و آخرت حیدر

Дилаш ба шодии васли ту дар ҷаҳон шодаст

دلش به شادی وصل تو در جهان شادست