Хоҳам ки ҳоҷати ман бедил раво кунӣ

خواهم که حاجت من بیدل روا کنی

Хоҳам ки бо висоли худам ошно кунӣ

خواهم که با وصال خودم آشنا کنی

Аз фахри пой бар сари ҳафт осмони нуҳум

از فخر پای بر سر هفت آسمان نهم

Рӯзӣ агар назар ба ман бенаво кунӣ

روزی اگر نظر به من بینوا کنی

То кӣ камони чочии абрӯи кашӣ ба ман

تا کی کمان چاچی ابرو کشی به من

То кӣ ба тири ғамзаи маро мубтало кунӣ

تا کی به تیر غمزه مرا مبتلا کنی

Дар чини зулфи хеши марои раҳ наме диҳӣ

در چین زلف خویش مرا ره نمی‌دهی

Асли ту аз хатост , аз он рӯ хато кунӣ

اصل تو از خطاست، از آن رو خطا کنی

эй тарки танги чашми ҷФокори ҷангҷӯ ! ‏

ای ترک تنگ چشم جفاکار جنگجو!‏

Бо ошиқони хеш чаро моҷаро кунӣ ?

با عاشقان خویش چرا ماجرا کنی؟

Дар сафа ӣ сафо ба ту дорам таваққуъӣ

در صفّهٔ صفا به تو دارم توقعی

Каз рӯй лутф бо ман мискин сафо кунӣ

کز روی لطف با من مسکین صفا کنی

Ва он гуҳи шӯии табиби ман зори нотавон

وآنگه شوی طبیب من زار ناتوان

Вази лаъли хеши дарди диламро даво кунӣ

وز لعل خویش درد دلم را دوا کنی

Ҳайдар агар дуоаш кунӣ миннатӣ манеҳ

حیدر اگر دعاش کنی منتی منه

Доъии давлатӣ , чаҳ шавадгар дуо кунӣ ?

داعی دولتی، چه شود گر دعا کنی؟

Вари халқи рӯзгори знндт ба теғи тез

ور خلق روزگار زنندت به تیغ تیز

Шояд агар ҳўолти он бо худо кунӣ

شاید اگر حوالت آن با خدا کنی