эй рӯзи равшанати зи шаби тира дар ҳиҷоб

ای روز روشنت ز شب تیره در حجاب

Ваии зери сояи бони сари зулфати офтоб

وی زیر سایه بان سر زلفت آفتاب

Дасти қазои зи ояти хӯбӣ ба калаки сунъ

دست قضا ز آیت خوبی به کلک صنع

Бинвишт гирди оташи рӯяти хаттӣ чу об

بنوشت گرد آتش رویت خطی چو آب

Гуҳи моҳи том дар дил шаб мешавад ниҳон

گه ماه تام در دل شب می شود نهان

Гуҳи печи зулф дар бар хат меравад ба тоб

گه پیچ زلف در بر خط می رود به تاب

Бошад ба зери домани шаб , дил фурӯз рӯз

باشد به زیر دامن شب، دل فروز روز

Дорад ба ҷайби абри сияҳ , моҳтоби тоб

دارد به جیب ابر سیه، ماهتاب تاب

Сатрии набшат бар маи тобони зи гирди авд

سطری نبشت بر مه تابان ز گرد عود

Хаттӣ кашид бар гули хандони зи машки ноб

خطی کشید بر گل خندان ز مشک ناب

эй хат ҷон физой ту ҷони бахши марду зан

ای خط جان فزای تو جان بخش مرد و زن

Ваии зулфи дилрабои ту дилбанди шайху шоб

وی زلف دلربای تو دلبند شیخ و شاب

Зулфат ба кори хаста дилон мезанад гиреҳ

زلفت به کار خسته دلان می زند گره

Хатат ба хӯн сӯхтагон мекунад шитоб

خطت به خون سوختگان می کند شتاب

Рухсори ма ба машк сияҳ кардае ниҳон

رخسار مه به مشک سیه کرده ای نهان

ё пеши гули зи сунбултар бастае ниқоб ?

یا پیش گل ز سنبل تر بسته ای نقاب؟

Шоҳо ! зи ҳайдар ар бастонеи хаттӣ ба хӯн

شاها! ز حیدر ار بستانی خطی به خون

Чун банда аз дарат нгризд ба ҳеҷ боб

چون بنده از درت نگریزد به هیچ باب