То кӣ ман саргардон дар ишқи ту дармонам ?

تا کی من سرگردان در عشق تو درمانم؟

эй ишқи ту дар ҷонам , ваии дарди ту дармонам ! ‏

ای عشق تو در جانم، وی درد تو درمانم!‏

Хоҳам ки ба коми дил дар пеш ту биншинам

خواهم که به کام دل در پیش تو بنشینم

Хоҳам ки муроди ҷон аз лаъли ту бустонам

خواهم که مراد جان از لعل تو بِستانم

Аз теғи ту маҷрӯҳамгар худ чу Сиёвушам

از تیغ تو مجروحم گر خود چو سیاووشم

Вази дасти ту афтодамгар рустами дстонм

وز دست تو افتادم گر رستم دستانم

Аз сина чун симати вази дидаи шӯхи ту

از سینهٔ چون سیمت وز دیدهٔ شوخ تو

Бо синаи бирёнам , бо дидаи гирёнам

با سینهٔ بریانم، با دیدهٔ گریانم

Бар пеши табиби дили афтодау ранҷурам

بر پیش طبیب دل افتاده و رنجورم

Дармони дили мискин эй хоҷа наме донам

درمان دل مسکین ای خواجه نمی‌دانم

Ман рӯй ту меҷӯям ман моҳ наме байнам

من روی تو می‌جویم من ماه نمی‌بینم

Ман васл ту мехоҳам ман қисса наме хонам

من وصل تو می‌خواهم من قصه نمی‌خوانم

Дар кӯии вафодорон чун ҳайдар бе сомон

در کوی وفاداران چون حیدر بی‌سامان

Гар хӯни дилами резӣ , бодо ба фидои ҷонам

گر خون دلم ریزی، بادا به فدا جانم