Маро дар мўрдстон гулистонӣ аст

مرا در موردستان گلستانی است

Ки гул чун рӯй ӯ дар гулистонӣ нест

که گل چون روی او در گلستانی نیست

Дилами брбўду ҷонам зинда гардад

دلم بربود و جانم زنده گردد

Агар ояд барам , кором ҷонӣ аст

اگر آید برم، کآرام جانی است

Рахш бошад чу хуршеди ошкоро

رخش باشد چو خورشید آشکارا

Вале аз чашми номаҳрам наоне аст

ولی از چشم نامحرم نهانی است

Агар тӯтӣ сухан гуяд зи шукр

اگر طوطی سخن گوید ز شکر

Бар гуфтор ӯ ширин забонӣ аст

بر گفتار او شیرین زبانی است

Чу рӯй маи вшти гулзор хӯбӣ аст

چو روی مه‌وَشَت گلزار خوبی است

Чу қади дилкашати сарв равонӣ аст

چو قد دلکشت سرو روانی است

Биёи охири замонӣ дар бар ман

بیا آخر زمانی در بر من

Ки тарк ҷон кунам кохр замонӣ аст

که ترک جان کنم کآخر زمانی است

Бирав ҳайдар ба кӯии ъшқбозон

برو حیدر به کوی عشقبازان

Ба тарк ҷон бигӯ чун длстонӣ аст

به ترک جان بگو چون دلسِتانی است