Чун қомати ту сарвӣ дар бӯстон наравед

چون قامت تو سروی در بوستان نروید

Чун оризи ту як гул дар гулистон наравед

چون عارض تو یک گل در گلستان نروید

Гар боди буии зулфати гирди чамани برارد

گر باد بوی زلفت گرد چمن برآرد

Як барги гули зи шохӣ бебуи ҷон наравед

یک برگ گل ز شاخی بی بوی جان نروید

То васфи чашм мастат гӯйанд пеши наргис

تا وصف چشم مستت گویند پیش نرگس

Аз хоки тираи сӯсан бе сад забон наравед

از خاک تیره سوسن بی صد زبان نروید

Гулгар даҳони кушояд бе боди рӯят ӯ ро

گل گر دهان گشاید بی باد رویت او را

Рухсора лаъл набӯдгар дар даҳон наравед

رخساره لعل نبود گر در دهان نروید

Бар ҳар замин ки уфтад аксии зи чеҳраи ту

بر هر زمین که افتد عکسی ز چهره تو

Ҷузи лолаи брнёиди ҷуз арғавон наравед

جز لاله برنیاید جز ارغوان نروید

Дар хок гар бимолам рухсори зарди худ ро

در خاک گر بمالم رخسار زرد خود را

Зон хок то қиёмати ҷуз заъфарон наравед

زان خاک تا قیامت جز زعفران نروید

зи ашкам ?гийа бирӯяд аз иқомати ту як шаб

ز اشکم گیه بروید از قامت تو یک شب

Бар ҷӯйбори чашмами сарв равон наравед

بر جویبار چشمم سرو روان نروید

Аз ҷӯйбори васлати як гул начидаам ман

از جویبار وصلت یک گل نچیده‌ام من

Гӯйӣ надид чашмам ё дар ҷаҳон наравед

گویی ندید چشمم یا در جهان نروید