Чаҳ мехӯрдааст чашми ним хобаш

چه می خورده است چشم نیم‌خوابش

Ки ӯ мастаст вҳшёрони харобаш

که او مست است وهشیاران خرابش

Зиҳии бедории бахтам дар он шаб

زهی بیداری بختم در آن شب

Ки ояд хоб то байнам ба хобаш

که آید خواب تا بینم به خوابش

Агар пурсад ки бе мо зинда чунӣ

اگر پرسد که بی ما زنده چونی

Нахоҳад буд ҷузи ҳайрати ҷавобаш

نخواهد بود جز حیرت جوابش

Агар он зулф чун шабҳои ҳиҷрон

اگر آن زلف چون شب‌های هجران

Нагаштӣ сояи бони офтобаш

نگشتی سایه‌بان آفتابش

Назарро кӣ бадии зи ишроқи рӯйиш

نظر را کی بدی ز اشراق رویش

Маҷолӣ бо ҷамол бе ниқобаш

مجالی با جمال بی‌نقابش

Ҳамам аз бодаи мустағнии сети соқӣ

همام از باده مستغنی‌ست ساقی

Ки мехӯрд аз лаб чун лаъли нобаш

که می خورد از لب چون لعل نابش