Набӯд халоси моро зи ду чашми шӯхи шнгш

نبود خلاص ما را ز دو چشم شوخ شنگش

Ки чу дар киришма ояд гузарад зи ҷони хадангаш

که چو در کرشمه آید گذرد ز جان خدنگش

Ҳавас шикор дорад манам аз ҷаҳону ҷонӣ

هوس شکار دارد منم از جهان و جانی

Вгрм ҳазор бошад набарам яке зи чангаш

وگرم هزار باشد نبرم یکی ز چنگش

Ҳамаро хаёл будӣ ки магар даҳан надорад

همه را خیال بودی که مگر دهن ندارد

Суханаш агар надодии хабар аз даҳони тангаш

سخنش اگر ندادی خبر از دهان تنگش

Шудам он чунон зи мастӣ ки ба дӯш ме барандам

شدم آن چنان ز مستی که به دوش می‌برندم

Нчшидаҳи ним ҷуръаи зи шароби лаъли рангаш

نچشیده نیم جرعه ز شراب لعل رنگش

Қадамӣ ба дидан мо наниҳад магар ба солӣ

قدمی به دیدن ما ننهد مگر به سالی

Ба муборакӣ чу ояд набӯд дамии дирангаш

به مبارکی چو آید نبود دمی درنگش

Сари моу остонаш ки кам аз сегӣ набошам

سر ما و آستانش که کم از سگی نباشم

Ки чу бар дарӣ нишинад назанад касе ба сангаш

که چو بر دری نشیند نزند کسی به سنگش

Баҳамам илтифотӣ накунад зи кибри борӣ

به همام التفاتی نکند ز کبر باری

Сари сулҳ чун надорад ҳавасии бадӣ ба ҷангаш

سر صلح چون ندارد هوسی بدی به جنگش