Пардаи хеши туе пардаи барандози зи пеш

پرده خویش تویی پرده برانداز ز پیش

Ёри борати надиҳад то нашӯй душмани хеш

یار بارت ندهد تا نشوی دشمن خویش

Офтобии сет ки аз дида кас нест дареғ

آفتابی‌ست که از دیدۀ کس نیست دریغ

Гар ҳавоҳои ту чун абр набояд дар пеш

گر هواهای تو چون ابر نباید در پیش

Ошноӣ набӯд ҷони туро бо ҷонон

آشنایی نبود جان تو را با جانان

То ба худ бошӣу дории сари бегонау хеш

تا به خود باشی و داری سر بیگانه و خویش

Ҳар ки бархест хаёли ду ҷаҳон аз назараш

هر که برخاست خیال دو جهان از نظرش

Подшоҳии сет ба маънӣ ва ба сӯрати дарвеш

پادشاهی‌ست به معنی و به صورت درویش

Нафас дар роҳи муҳаббат чу кам аз кам гардад

نفس در راه محبت چو کم از کم گردد

Қурб ӯ дар назар дӯст шавад беш аз пеш

قرب او در نظر دوست شود بیش از پیش

Дил ки имони вай аз нури рух ҷонон аст

دل که ایمان وی از نور رخ جانان است

Чун сари зулфи длором буд коФркиш

چون سر زلف دلارام بود کافرکیش

Эйҳамам ин суханони ту на тарзии сет ки он

ای همام این سخنان تو نه طرزی‌ست که آن

Боз ёбанд ба фикру хиради дурандеш

باز یابند به فکر و خرد دوراندیش