Мо мерӯем дода туро ёдгори дил

ما می‌رویم داده تو را یادگار دل

Нозук буд ҳикояти дил зинҳор дил

نازک بود حکایت دل زینهار دل

Хуши дори ҳафтае дили моро ки сол ҳо

خوش دار هفته‌ای دل ما را که سال‌ها

Парвардааст меҳри туро дар канори дил

پرورده است مهر تو را در کنار دل

Тарсам ки дар ҳисоб наёрад дили маро

ترسم که در حساب نیارد دل مرا

эй меҳрбон ҳар сари мӯяти ҳазор дил

ای مهربان هر سر مویت هزار دل

Оҳиста гар кунад гузарӣ бар сарати насим

آهسته گر کند گذری بر سرت نسیم

Гардад зи зулф бар сари пояти нисори дил

گردد ز زلف بر سر پایت نثار دل

Зинҷо ки мерӯм дили худро куҷо барам

زینجا که میروم دل خود را کجا برم

Моро барои васли ту бояд ба кори дил

ما را برای وصل تو باید به کار دل

Рағбат намекунад ба сафари дили зи кӯии дӯст

رغبت نمی‌کند به سفر دل ز کوی دوست

Ҳаргизи фироқ ҷон накунад ихтиёри дил

هرگز فراق جان نکند اختیار دل

Дар ҳеҷ манзилии дили моро қарор нест

در هیچ منزلی دل ما را قرار نیست

Дар зулф беқарор ту гирад қарори дил

در زلف بی‌قرار تو گیرد قرار دل

Мо заҳмати тан аз сари кӯй ту ме барем

ما زحمت تن از سر کوی تو می‌بریم

То аз гароняш нашавад шармсори дил

تا از گرانیش نشود شرمسار دل

Рӯзӣ ки зер хок шавад ин тан ҳамам

روزی که زیر خاک شود این تن همام

Бошад ҳануз дар ҳавас рӯй ёри дил

باشد هنوز در هوس روی یار دل