Зиҳии мқбл ки шуд пеши ту мақбул

زهی مقبل که شد پیش تو مقبول

Буд доим ба савдои ту машғӯл

بود دایم به سودای تو مشغول

Гар аз рӯяти наёбади ақли нурӣ

گر از رویت نیابد عقل نوری

з бенаӣ шавад ҷовиди маъзул

ز بینایی شود جاوید معزول

Мисол рӯй ту бо дидаи мо

مثال روی تو با دیدۀ ما

Мисоли офтобу чашми маълул

مثال آفتاب و چشم معلول

Ҳаёти ҷовдонии он касе ёфт

حیات جاودانی آن کسی یافت

Ки шуда аз тири мижгони ту мақтӯл

که شده از تیر مژگان تو مقتول

Чаҳ ҳосили аҳли ҳикматро зи таҳсил

چه حاصل اهل حکمت را ز تحصیل

Чу ғайр аз гуфт ва гӯйӣ нест маҳсӯл

چو غیر از گفت و گویی نیست محصول

Гар аз ишқат кунам шаклии тасаввур

گر از عشقت کنم شکلی تصور

На ҷинсу фасли венаи мавзӯу мҳмўл

نه جنس و فصل ونه موضوع و محمول

Ҳамам аз ишқ гуяд достон ҳо

همام از عشق گوید داستان‌ها

Ки бо маъшӯқ натавон гуфт маъқӯл

که با معشوق نتوان گفت معقول