Чу тарк ман бигушоед бар абрувони кокўл

چو ترک من بگشاید بر ابروان کاکول

Ҳазор дил бирабоед ба як дами он кокўл

هزار دل برباید به یک دم آن کاکول

Аҷаби мадори ту зон моҳ рӯй мҳрҷбин

عجب مدار تو زان ماه‌روی مهرجبین

Ки офтоби Рахши рости сояи бони кокўл

که آفتاب رخش راست سایه‌بان کاکول

Ман ошкорои ҷонро ба бод хоҳам дод

من آشکارا جان را به باد خواهم داد

Ки дидаам дили худро ниҳон дар он кокўл

که دیده‌ام دل خود را نهان در آن کاکول

Ҳазор дили зи сари пои бртўон чидан

هزار دل ز سر پای برتوان چیدن

Агар ба шона кунад шоҳи дилбарони кокўл

اگر به شانه کند شاه دلبران کاکول

Барояд аз дилу ҷони азизи хеш чу ман

برآید از دل و جان عزیز خویش چو من

Ҳар он касе ки ниҳодаи сети дил бар он кокўл

هر آن کسی که نهاده‌ست دل بر آن کاکول

Чу боди нолаи зорам ба гӯш ӯ бирасонад

چو باد ناله زارم به گوش او برساند

Сабк ба рақси даройад дар он замони кокўл

سبک به رقص درآید در آن زمان کاکول

Ҳар он дилӣ ки рабӯди он ду чашм ӯ аз халқ

هر آن دلی که ربود آن دو چشم او از خلق

Надод ҳеҷамонаш магар ба ҷони кокўл

نداد هیچ امانش مگر به جان کاکول

Саломат ар ҳавасат мекунадҳамам магарад

سلامت ار هوست می‌کند همام مگرد

Ба гирди он бути гул рӯй зимрони кокўл

به گرد آن بت گل روی ضیمران کاکول