Нарасида сет ба гӯши ту магари фарёдам

نرسیده‌ست به گوش تو مگر فریادم

Варна ҳаргизи надиҳади дил ки наёрӣ ёдам

ورنه هرگز ندهد دل که نیاری یادم

Дар ҳамаи шаҳр чу рӯй ту надидам рӯе

در همه شهر چو روی تو ندیدم رویی

Ки бар ӯ фитнаи шӯй то бастанд додам

که بر او فتنه شوی تا بستاند دادم

Тоқат омаданам нест магар хок шавам

طاقت آمدنم نیست مگر خاک شوم

То аз ӣнҷо ба сари кӯии ту оради бодам

تا از اینجا به سر کوی تو آرد بادم

То раҳгӣ дар тани ман зинда буд май варзам

تا رگی در تن من زنده بود می‌ورزم

Ҳаваси бандагӣати вази ду ҷаҳони озодам

هوس بندگیت وز دو جهان آزادم

Ашки розами ҳама чун бод фурӯ ме хонд

اشک رازم همه چون باد فرو می‌خواند

Вар на ман рози туро пеш касе нгшодм

ور نه من راز تو را پیش کسی نگشادم

Ҳар касеро буд аз дӯсти таманнои висол

هر کسی را بود از دوست تمنای وصال

Ман бечора ба умеди хаёлии шодам

من بیچاره به امید خیالی شادم

Дӯш мегуфт хаёли ту ки бечора ҳамам

دوش می‌گفت خیال تو که بیچاره همام

Хуш нёсуд дамӣ то қадамӣ наниҳодам

خوش نیاسود دمی تا قدمی ننهادم