Ин манам дар суҳбати ҷонон ки ҷон май пурварам
این منم در صحبت جانان که جان میپرورم
Гар ба хобаш дидамӣ ҳаргиз нагаштӣ боварам
گر به خوابش دیدمی هرگز نگشتی باورم
Дида май молам ки нақш дӯстаст ин ё хаёл
دیده میمالم که نقش دوست است این یا خیال
Сӯраташ то беш май байнам дар ӯ ҳайрони терм
صورتش تا بیش میبینم در او حیرانترم
Солҳо хӯн хӯрдаам дар интизори ваъда Эй
سالها خون خوردهام در انتظار وعدهای
То аз об зиндагонӣ шуд лаболаби соғарам
تا از آب زندگانی شد لبالب ساغرم
Бо чунин рӯу лабии гӯи шамъ ва ширинӣ мабош
با چنین رو و لبی گو شمع و شیرینی مباش
Бо насими зулф ӯ фориғи зи машку анбарам
با نسیم زلف او فارغ ز مشک و عنبرم
Ғайритем ояд ки гирад дар канораш чун манӣ
غیرتم آید که گیرد در کنارش چون منی
Вар на имшаб то ба вақти субҳ будӣ дар барам
ور نه امشب تا به وقت صبح بودی در برم
Ҳайф бошад баъд аз ин кардани назар бар рӯй ҳо
حیف باشد بعد از این کردن نظر بر رویها
Дидаи худро бидӯзам то ба ҷое нанигарам
دیدۀ خود را بدوزم تا به جایی ننگرم
Дар биҳиштамгар хитоб ояд ки мақсӯдӣ бихоҳ
در بهشتم گر خطاب آید که مقصودی بخواه
Ғайр ӯ андешае дигар набошад дар серум
غیر او اندیشهای دیگر نباشد در سرم
Нолау бедории шабҳои мо зойеъ нашуд
ناله و بیداری شبهای ما ضایع نشد
Ногаҳони давлат ба пой худ даромад аз дирам
ناگهان دولت به پای خود درآمد از درم
Чун шабӣ дар хизмати ёрон ба рӯз оварда ам
چون شبی در خدمت یاران به روز آوردهام
Ман на он шахсам ки будам худ ҳамуммии дигарам
من نه آن شخصم که بودم خود همامی دیگرم