Саодатӣ ки зи ногуҳи даромадии зи дирам

سعادتی که ز ناگه درآمدی ز درم

Хуш омадӣ ҳамаи Лутфӣу мардумӣу карам

خوش آمدی همه لطفی و مردمی و کرم

Манам ки зон лаби ширини ҳадис май шинавам

منم که زان لب شیرین حدیث می‌شنوم

Манам ки боз дар он рӯй хуб ме нагарм

منم که باز در آن روی خوب می‌نگرم

Ба чашмҳои хушати майли ошиқон беш аст

به چشم‌های خوشت میل عاشقان بیش است

зи ташнагон ба лаби ҷӯйу муфлисон ба дирам

ز تشنگان به لب جوی و مفلسان به درم

Ҳамеша толиби об ҳаёт ме будам

همیشه طالب آب حیات می‌بودم

Чу бофтам бинишастам ба ком дил бихӯрам

چو یافتم بنشستم به کام دل بخورم

Замони ҳиҷр хаёлат расед фарёдам

زمان هجر خیالت رسید فریادم

Вагарна кӣ ғам даврӣ гузоштӣ асарам

وگرنه کی غم دوری گذاشتی اثرم

Хабар мапурс ки рӯзи фироқ чун будӣ

خبر مپرس که روز فراق چون بودی

Ки аз мушоҳидаи имшаби зи завқ бе хабарам

که از مشاهده امشب ز ذوق بی‌خبرم

Марои з рӯй ту хуршед дар шабистон аст

مرا ز روی تو خورشید در شبستان است

Чаҳ илтифот буд сӯии шамъ ё қамарам

چه التفات بود سوی شمع یا قمرم

Гар аз биҳишт кунад имшабами талаби ризвон

گر از بهشت کند امشبم طلب رضوان

Бигӯямаш ки азин равзаи дрнмии гузарам

بگویمش که ازین روضه درنمی‌گذرم

Агар назир ту ҷӯяд назари маҳол буд

اگر نظیر تو جوید نظر محال بود

Магари хаёл ту ояд ба хоб дар назарам

مگر خیال تو آید به خواب در نظرم

Ниҳоди шукри шукри ту дар даҳон ҳамам

نهاد شکّر شکر تو در دهان همام

Ҳаловатӣ ки фаромӯш мекунад шукрам

حلاوتی که فراموش می‌کند شکرم