Навбаҳору буии зулфи ёру анфоси насим

نوبهار و بوی زلف یار و انفاس نسیم

Аҳли дилро медиҳад пайғоми ҷиноти Наим

اهل دل را می‌دهد پیغام جنات نعیم

Субҳи сар бар зад зи машриқи бодаи пеши ор эй надим

صبح سر بر زد ز مشرق باده پیش آر ای ندیم

Як замонам бехабар кун токӣ аз умеду бим

یک زمانم بی‌خبر کن تاکی از امید و بیم

Мурғ гуё гашти мутриби гӯи навое хуш бизан

مرغ گویا گشت مطرب گو نوایی خوش بزن

Ёди даҳ моро вафои ёру паймони қадим

یاد ده ما را وفای یار و پیمان قدیم

Ҳар гарон ҷонӣ нишоед маҷлиси асҳоб ро

هر گران جانی نشاید مجلس اصحاب را

Бо малеҳӣ шнг бошад ё сабки рӯҳии надим

با ملیحی شنگ باشد یا سبک روحی ندیم

Дар чунин мавсим ки гулҳо хайма бар саҳро заданд

در چنین موسم که گل‌ها خیمه بر صحرا زدند

Гар дарун хона биншинӣ буд айбии азим

گر درون خانه بنشینی بود عیبی عظیم

Васли ҷононро ғанимат май шимури фасли баҳор

وصل جانان را غنیمت می‌شمر فصل بهار

Фурсатӣ каз даст шуд натавон хариди ӯро ба сим

فرصتی کز دست شد نتوان خرید اورا به سیم

Олами ҳасан ва малоҳат нест ин майдони хок

عالم حسن و ملاحت نیست این میدان خاک

Хор мемонад ба ҷо ва гул намемонад муқӣм

خار می‌ماند به جا و گل نمی‌ماند مقیم

Баъд аз ин моу гули афшону самоъ ва рӯй дӯст

بعد از این ما و گل افشان و سماع و روی دوست

Кӯси ишқ шоҳидон натавон задани зери гилӣм

کوس عشق شاهدان نتوان زدن زیر گلیم

Суҳбат хубон набошад бемаломат Эй ҳамам

صحبت خوبان نباشد بی ملامت ای همام

Муддаиро гӯ ки аз ҷоҳил наме ранҷади ҳаким

مدعی را گو که از جاهل نمی‌رنجد حکیم