Тоза шавад ҳаёти мо чун бигушоед ӯ даҳан

تازه شود حیات ما چون بگشاید او دهن

Буи гуласт ё нафаси оби ҳаёт ё сухан

بوی گل است یا نفس آب حیات یا سخن

Аз нафасаши машоми мо нофа машк ме шавад

از نفسش مشام ما نافه مشک می‌شود

Шояд агар буруни барии миҷмари авд аз анҷуман

شاید اگر برون بری مجمر عود از انجمن

Гар ба чаман дар ояд ӯ ёд наёвард касе

گر به چمن در آید او یاد نیاورد کسی

Бо ҳаракоти қоматаши ҷунбиши сарву норван

با حرکات قامتش جنبش سرو و نارون

Боди ғубори кӯй ӯ баради саҳар ба бӯстон

باد غبار کوی او برد سحر به بوستان

Чун бишунид буи ӯ гул бадаред перҳан

چون بشنید بوی او گل بدرید پیرهن

Зон арақӣ ки мекунад шарми зи оризаши равон

زان عرقی که می‌کند شرم ز عارضش روان

Об намонад қатраро бар варақи гулу саман

آب نماند قطره را بر ورق گل و سمن

Бод чу буии зулф ӯ дод ба хоки кӯй ӯ

باد چو بوی زلف او داد به خاک کوی او

Тоҷир аз ин замини баради машк ба ҷониби хутан

تاجر از این زمین برد مشک به جانب ختن

Ҷон ба лаб ту додаам пеши ту сар ниҳода ам

جان به لب تو داده‌ام پیش تو سر نهاده‌ام

Шамъӣу шоҳидони лагани ҷонӣ ва дигарон бадан

شمعی و شاهدان لگن جانی و دیگران بدن

Ҷони ман шикаста кӣ дар назароварӣ ту чун

جان من شکسته کی در نظر آوری تو چون

Зулфи туро ҳазор ҷон ҳаст ба зер ҳар шикан

زلف تو را هزار جان هست به زیر هر شکن