Наёяд дар қалами ёрои ҳадиси орзӯмандон

نیاید در قلم یارا حدیث آرزومندان

Агар сад сол бинивисам буд боқии ду сад чандон

اگر صد سال بنویسم بود باقی دو صد چندان

Дар ин оташ ки ман ҳастам замонии душманати бодо

در این آتش که من هستم زمانی دشمنت بادا

Ки ҳоле об гирданд вуҷӯдашгар буд санадон

که حالی آب گرداند وجودش گر بود سندان

Ним он каз ту баргардами фироқам гар кашад ё на

نیم آن کز تو برگردم فراقم گر کشد یا نه

Ба захм аз ёр баргаштан набошад мазҳаби риндон

به زخم از یار برگشتن نباشد مذهب رندان

зи хоки устихони ман дамади буии вафодорӣ

ز خاک استخوان من دمد بوی وفاداری

Набошад дӯстонатро вафои шасти пайвандон

نباشد دوستانت را وفای شست پیوندان

Магар бар ҷон муштоқон бибахшоед дилати вари не

مگر بر جان مشتاقان ببخشاید دلت ور نی

На мардӣ суд медорад на тдбирхрдмндон

نه مردی سود می‌دارد نه تدبیرخردمندان

Нмидонм чаҳ рӯй сети он ки ҳар ҷое ки бинмудӣ

نمیدانم چه روی‌ست آن که هر جایی که بنمودی

Зҳирт ақл мегирад сари ангушт дар дандон

زحیرت عقل می‌گیرد سر انگشت در دندان

Миёни равза бо ризвон чу бе рӯй ту биншинам

میان روضه با رضوان چو بی روی تو بنشینم

Дар он соъат чунон бошам ки бо ағёр дар зиндон

در آن ساعت چنان باشم که با اغیار در زندان

Ба маҳшари дида одам шавад аз диданати равшан

به محشر دیدهٔ آدم شود از دیدنت روشن

Дар он маҷмаъ ки андозад назар бар рӯй фарзандон

در آن مجمع که اندازد نظر بر روی فرزندان

Таманнои як назар дорадҳамам аз гӯшаи чашмат

تمنا یک نظر دارد همام از گوشه چشمت

Умед бандагон бошад ба алтофи худовандон

امید بندگان باشد به الطاف خداوندان