Дар боғ чу болоят сарвӣ натавон дидан
در باغ چو بالایت سروی نتوان دیدن
Сад сарви фидои бодои ҳангом хиромидан
صد سرو فدا بادا هنگام خرامیدن
эй нури илоҳиро аз рӯй шумо аксӣ
ای نور الهی را از روی شما عکسی
Мо оинаи сонеъи хоҳем парастидан
ما آینه صانع خواهیم پرستیدن
Субҳ аз ҳавас рӯят рафтам ба гулистон ҳо
صبح از هوس رویت رفتم به گلستانها
Бошад ки кунам худро машғӯл ба гул чидан
باشد که کنم خود را مشغول به گل چیدن
Гулҳо чу марои диданд фарёд бароварданд
گلها چو مرا دیدند فریاد برآوردند
Кони гул ки ту май хоҳӣ ӣнҷо натавон дидан
کان گل که تو میخواهی اینجا نتوان دیدن
Чун абр ҳаме гарем бар ғунчаи хандони лаб
چون ابر همیگریم بر غنچهٔ خندان لب
То аз шукрат дидам ширинӣ хандидан
تا از شکرت دیدم شیرینی خندیدن
Фарҳод агар дидӣ он чеҳраи ширин ро
فرهاد اگر دیدی آن چهره شیرین را
Аз даст шудӣ дасташ дар санг тарошидан
از دست شدی دستش در سنگ تراشیدن
Дар чашм манӣ натавон хори мижа бар ҳам зад
در چشم منی نتوان خار مژه بر هم زد
Тарсам ки гулат ёбад заҳмати з харошидан
ترسم که گلت یابد زحمت ز خراشیدن