эй саводи зулфи ту савдои ман

ای سواد زلف تو سودای من

Рӯй ту хуршеди мҳроФзои ман

روی تو خورشید مهرافزای من

Дили миёни зулфат ва ман раҳ нишин

دل میان زلفت و من ره‌نشین

Фарқи байн аз ҷой ӯ то ҷои ман

فرق بین از جای او تا جای من

Фитнаи ҳамсоягони шаб то саҳар

فتنه همسایگان شب تا سحر

Дар миёни кӯии ту ғавғои ман

در میان کوی تو غوغای من

Аз висолатгар чаҳ маҳрӯмам хуш аст

از وصالت گر چه محرومم خوش است

Бо хаёлати ишқи бозиҳои ман

با خیالت عشق‌بازی‌های من

Дил ба перии ҳам ҷавонӣ ме кунад

دل به پیری هم جوانی می‌کند

Ваа зи дасти ин дили бурнои ман

وه ز دست این دل برنای من

Лоиқи ҳасани ҷаҳонгир ту нест

لایق حسن جهانگیر تو نیست

Ҷузи суханҳои ҷаҳони паймои ман

جز سخن‌های جهان‌پیمای من