Ҳадиси зулфу холу чашму абрӯ
حدیث زلف و خال و چشم و ابرو
Нагӯяд ҷузи забони ишқи некӯ
نگوید جز زبان عشق نیکو
Ба оби дидаи ғуслии даҳ назар ро
به آب دیده غسلی ده نظر را
Магар банданд оби васл дар ҷӯ
مگر بندند آب وصل در جو
Ки чашмии кови ҳаво олӯда бошад
که چشمی کاو هوا آلوده باشد
Набошад муҳаррами он чашму абрӯ
نباشد محرم آن چشم و ابرو
Ҷамоли дӯстро ойӣна омад
جمال دوست را آیینه آمد
Рухи зебои ваии соҳиби назари кӯ
رخ زیبای وی صاحبنظر کو
Касе каз васл ӯ бӯе надорад
کسی کز وصل او بویی ندارد
Куҷо ёд оварад фирдавсу минӯ
کجا یاد آورد فردوس و مینو
Висолашро ба ҷони бозӣ тавон ёфт
وصالش را به جان بازی توان یافت
Наёбади кас ба бозӣ ва ба бозу
نیابد کس به بازی و به بازو
Зиҳии моҳӣ ки тарки ахтаронаш
زهی ماهی که ترک اخترانش
Буд дар бандагии камтари зи ҳиндӯ
بود در بندگی کمتر ز هندو
Ба ҳар мӯе гарм бошад забонӣ
به هر مویی گرم باشد زبانی
Нишоед кард васфаши як сари мӯ
نشاید کرد وصفش یک سر مو
Чу оҷизи гаштӣ аз авсофи ҳасанаш
چو عاجز گشتی از اوصاف حسنش
Ҳамам аз ҳасани халқаши боз май гӯ
همام از حسن خلقش باز میگو