Чун маниро кӣ расад рӯй ҷаҳони орои ту

چون منی را کی رسد روی جهان‌آرای تو

Давлати чашмам буд гардии зи хоки пои ту

دولت چشمم بود گردی ز خاک پای تو

Рӯй бинмудӣу ғавғо дар ҷаҳони андохтӣ

روی بنمودی و غوغا در جهان انداختی

То ҷаҳон бошад мабодои сокин аз ғавғои ту

تا جهان باشد مبادا ساکن از غوغای تو

Рӯзгорами зи устихони сар чу ангезади ғубор

روزگارم ز استخوان سر چو انگیزد غبار

Чун серум ҳар зарра Эй дорад сари савдои ту

چون سرم هر ذره‌ای دارد سر سودای تو

Лоиқи ҷони азизӣ дар миён ҷон нишин

لایق جان عزیزی در میان جان نشین

Чашму дилро чун кунам дар обу оташи ҷои ту

چشم و دل را چون کنم در آب و آتش جای تو

Сарвро рӯзӣ ба болои ту нисбат карда ам

سرو را روزی به بالای تو نسبت کرده‌ام

Шармсорӣ мебарам умрӣаст аз болои ту

شرمساری می‌برم عمریست از بالای تو

Хуш биорояд ҳавои навбаҳорӣ рӯй гул

خوش بیاراید هوای نوبهاری روی گل

То намояди дили рибоӣ чун рухи зебои ту

تا نماید دل‌ربایی چون رخ زیبای تو

Чашм ман гуяд ба гул берун кун аз сари ин хаёл

چشم من گوید به گل بیرون کن از سر این خیال

Кӣ буд онро ки бинад рӯй ӯ пурвои ту

کی بود آن را که بیند روی او پروای تو

Об агар аксат намӯдӣ он намӯдӣ беш нест

آب اگر عکست نمودی آن نمودی بیش نیست

Буд мебояд намӯдӣ кӣ буд ҳамтои ту

بود می‌باید نمودی کی بود همتای تو

зи ашк дар пои хаёлати гавҳар афшон шуд ҳамам

ز اشک در پای خیالت گوهر‌افشان شد همام

Гуфт дар чашм ту ояд ақди гавҳарҳои ту

گفت در چشم تو آید عقد گوهرهای تو