Агар на рӯй ту бошад куҷо барам ?дане

اگر نه روی تو باشد کجا برم دنیی

Туе хулосаи ?дане ва кас нагӯяд не

تویی خلاصه دنیی و کس نگوید نی

Назар ба сӯрати хубон ҳаме кунам эшон

نظر به صورت خوبان همی‌کنم ایشان

Ба пеш рӯй ту чун сӯратанд бе маънӣ

به پیش روی تو چون صورتند بی معنی

Касе ба ҳасану малоҳат ба ёр мо нарасад

کسی به حسن و ملاحت به یار ما نرسد

Куҷост Юсуфи мисрӣ ки токнми даъвӣ

کجاست یوسف مصری که تاکنم دعوی

Назар ба рӯй ту кардани ҳаром чун бошад

نظر به روی تو کردن حرام چون باشد

Ки аз мушоҳидаи бахше ба ошиқони тақво

که از مشاهده بخشی به عاشقان تقوی

Чунин ки ҳасани ту овоза дар ҷаҳони афканд

چنین که حسن تو آوازه در جهان افکند

Ки илтифоти намояд ба қиссаи Лайлӣ

که التفات نماید به قصه لیلی

Агар ба сарв бигӯед қадат ки бандаи мост

اگر به سرو بگوید قدت که بنده ماست

Ба завқ дар сухан ояд ба сад зиёни корӣ

به ذوق در سخن آید به صد زیان کاری

Барои дидани рӯят хушаст бенаӣ

برای دیدن رویت خوش است بینایی

Вагарна чашм набояд кушод дар ?дане

وگرنه چشم نباید گشاد در دنیی

Агар ту дар қалами оре ба саҳв ном ҳамам

اگر تو در قلم آری به سهو نام همام

Кунад назора рӯят бидон ду дидаи Не

کند نظارهٔ رویت بدان دو دیده نیی