Моҳи руъёи дӯши азми ҷом ва соғар карда Эй

ماه رویا دوش عزم جام و ساغر کرده‌ای

Хоби дӯшин дар канори ёр дигар карда Эй

خواب دوشین در کنار یار دیگر کرده‌ای

Душманамро то саҳаргаҳи шамъ маҷлис бӯда Эй

دشمنم را تا سحرگه شمع مجلس بوده‌ای

Вази фурӯғи чеҳраи айвонаш мунаввар карда Эй

وز فروغ چهره ایوانش منور کرده‌ای

Ҳалқаҳои зулфро як як зиҳам багушӯда Эй

حلقه‌های زلف را یک یک زهم بگشوده‌ای

Базмро аз накҳати анбар мънбр карда Эй

بزم را از نکهت عنبر معنبر کرده‌ای

То нагардад ҳамдамат аз талхӣ май турш рӯй

تا نگردد همدمت از تلخی می ترش‌روی

Зон лаби ширини даҳонаш пари з шукр карда Эй

زان لب شیرین دهانش پر ز شکّر کرده‌ای

Дӯстонро бар сар май ҳар касе ёд оварад

دوستان را بر سر می هر کسی یاد آورد

Дӯши гӯйӣ бо ҳарифони ёд чокар карда Эй

دوش گویی با حریفان یاد چاکر کرده‌ای

?наргаст имрӯз бо рӯят гувоҳӣ ме диҳад

نرگست امروز با رویت گواهی می‌دهد

Кончаҳ мегӯям шаби дӯш эй саман бар карда Эй

کانچه می‌گویم شب دوش ای سمن‌بر کرده‌ای

Азҳамам аҳволи дӯшинро намеёрӣ наҳуфт

از همام احوال دوشین را نمی‌یاری نهفت

Кӯдакии ин шеваи пиндорам ки камтар карда Эй

کودکی این شیوه پندارم که کمتر کرده‌ای