Шаби дӯшинаи хаёлат ба иёдати саҳарӣ

شب دوشینه خیالت به عیادت سحری

Бар болин ман омад ки фалони ҳони хабарӣ

بر بالین من آمد که فلان هان خبری

Аз ғами тираи шабу меҳнати ҳиҷрон чунӣ

از غم تیره‌شب و محنت هجران چونی

Ваа ки мардии зи ғами ишқ чу ман ишва гарӣ

وه که مردی ز غم عشق چو من عشوه‌گری

Додмии коми тугар бим рақибам набадӣ

دادمی کام تو گر بیم رقیبم نبدی

Ки мабодои зи рақибон ба ҷаҳон дар асарӣ

که مبادا ز رقیبان به جهان در اثری

Сӯз ва май соз ки то ком биёбӣ зи лабам

سوز و می‌ساز که تا کام بیابی ز لبم

То дар оташ нашавад авд наёбӣ шукрӣ

تا در آتش نشود عود نیابی شکری

Меҳри ман варз ки дар рӯй замин нест чу ман

مهر من ورز که در روی زمین نیست چو من

Шукрии ҷони шукрии ишвагарӣ хуши писарӣ

شکری جان شکری عشوه‌گری خوش پسری

Камари бандагӣамгар з миён бигушое

کمر بندگیم گر ز میان بگشایی

Дар шаб васл бабандам зи ду зулфати камарӣ

در شب وصل ببندم ز دو زلفت کمری

Ним шаби волау сармасти даройами з дарат

نیم شب واله و سرمست درآیم ز درت

Хоб мастӣ кунам андар бар ту то саҳарӣ

خواب مستی کنم اندر بر تو تا سحری

Чун шунидам суханаш гуфтам эй ҷон ҳамам

چون شنیدم سخنش گفتمش ای جان همام

Ин хаёлӣаст ки дорад ба сӯии ман назарӣ

این خیالیست که دارد به سوی من نظری

Гуфт хуш бош фалон гарчи хаёласт , хуш аст

گفت خوش باش فلان گرچه خیال است، خوش است

Васли мо низ хаёлии сети ҷаҳони раҳи гузарӣ

وصل ما نیز خیالی‌ست جهان ره گذری

Тарсами он лаҳза ки аз хоби даройии гӯйӣ

ترسم آن لحظه که از خواب درآیی گویی

эй дариғо ки з гулзор начедем барӣ

ای دریغا که ز گلزار نچیدیم بری