Тарсои бачае ногуҳ бар каф май гулнорӣ

ترسا بچه‌ای ناگه بر کف می گلناری

Аз савмиъа боз омад сармаст ба айёрӣ

از صومعه باز آمد سرمست به عیاری

Бинишаст чу айёрони он мӯниси ғами хорон

بنشست چو عیاران آن مونس غم‌خواران

Аз писта хандон кард оғози шукри борӣ

از پسته خندان کرد آغاز شکر باری

Афтод зи ишқ ӯ дар савмиъаи ғавғое

افتاد ز عشق او در صومعه غوغایی

Ҷустанди зи солусии перони ҳамаи безорӣ

جستند ز سالوسی پیران همه بیزاری

Аз дидаи пер мо шуд ашки равони ҳоле

از دیدهٔ پیر ما شد اشک روان حالی

Чун дид мурӣдонро аз ишқ бидон зорӣ

چون دید مریدان را از عشق بدان زاری

Бикшод забони к-эии зини ин беадабӣ то чанд

بگشاد زبان کای زین این بی‌ادبی تا چند

Аз рӯй чунин перии худ шарм наме дорӣ

از روی چنین پیری خود شرم نمی‌داری

Тарсо бача гуфт ӯро мангар чаҳ з май мастам

ترسا بچه گفت او را من گر چه ز می مستم

эй пери ту низ охири маст май пиндорӣ

ای پیر تو نیز آخر مست می پنداری

Ман мастаму огоҳам аз мастии худ борӣ

من مستم و آگاهم از مستی خود باری

Мастии ту ва май лофӣ аз олами ҳушёрӣ

مستی تو و می‌لافی از عالم هشیاری

эй пер аз ин мастии ҳушёри шӯии ҳоле

ای پیر از این مستی هشیار شوی حالی

Гар нӯш кунӣ ҷомии зини бодаи гулнорӣ

گر نوش کنی جامی زین بادهٔ گلناری

Пер аз сухан кӯдак зад чоки гиребон ро

پیر از سخن کودک زد چاک گریبان را

Бархест ғароматро афтода ба сад хорӣ

برخاست غرامت را افتاده به صد خواری

Май бастад ва хандон шуд бар ваии ҳама осон шуд

می بستد و خندان شد بر وی همه آسان شد

Андари саф риндон шуд машҳур ба май хорӣ

اندر صف رندان شد مشهور به می‌خواری

Дардо ки чунин перии дардии каш тифлӣ шуд

دردا که چنین پیری دردی‌کش طفلی شد

Аз гуфта тарсоеи баргашти зи дайни дорӣ

از گفته ترسایی برگشت ز دین‌داری

Ҳар бедил бе маънии ин рамз куҷо донад

هر بیدل بی معنی این رمز کجا داند

Магушоӣҳамам ин саргар соҳиби асрорӣ

مگشای همام این سر گر صاحب اسراری