Хуҷастаи замонӣу хуши рӯзгорӣ

خجسته زمانی و خوش روزگاری

Ки бозояд аз дар маро чун ту ёрӣ

که بازآید از در مرا چون تو یاری

зи рӯят биҳиштӣ шавад маскани мо

ز رویت بهشتی شود مسکن ما

Ба ҳар гӯшае бушковади лолаи зорӣ

به هر گوشه‌ای بشکفد لاله‌زاری

Ба сарви равон ту гуяд ду чашмам

به سرو روان تو گوید دو چشمم

Куҷо май рӯй аз чунин ҷӯйборӣ

کجا می‌روی از چنین جویباری

Лабамро таваққуъ буд пои бӯсӣ

لبم را توقع بود پای‌بوسی

Киро Зуҳра бошад ҳадиси канорӣ

که را زهره باشد حدیث کناری

Ба ҳар марғзорӣ расидам надидам

به هر مرغزاری رسیدم ندیدم

Гулии кони зи рӯят буд ёдгорӣ

گلی کان ز رویت بود یادگاری

Ба шукронаи ҷонро барафшонам он дам

به شکرانه جان را برافشانم آن دم

Дариғо ба аз ҷон надорам нисорӣ

دریغا به از جان ندارم نثاری

Касеро ки бошад висолати муяссар

کسی را که باشد وصالت میسر

Зиҳии хуши ҳаётии аҷаби кору борӣ

زهی خوش حیاتی عجب کار و باری

Мубораки заминӣ ки шаҳр ту бошад

مبارک زمینی که شهر تو باشد

Ба ҳар мавсими онҷо буд навбаҳорӣ

به هر موسم آنجا بود نوبهاری

Куҷои ёд ҷинат кунад меҳрбонӣ

کجا یاد جنت کند مهربانی

Ки бар хоки кӯй ту гирад қарорӣ

که بر خاک کوی تو گیرد قراری

Ба умеди рӯзӣ ки рӯй ту байнам

به امید روزی که روی تو بینم

Ба сар май барам умр дар интизорӣ

به سر می‌برم عمر در انتظاری

Сегонро маҷоласт бар остонат

سگان را مجال است بر آستانت

Хушо вақти эшон маро нест борӣ

خوشا وقت ایشان مرا نیست باری

Ба иқболи васл ту бошад ки орад

به اقبال وصل تو باشد که آرد

Ҳамам аз фироқи ту ҷон бо канорӣ

همام از فراق تو جان با کناری