Ба як киришмаи туоне ки кори мо созӣ

به یک کرشمه توانی که کار ما سازی

Вале ба чора бечорагон напардозӣ

ولی به چارۀ بیچارگان نپردازی

Дар орзӯии хаёлати ғуломи хобами ман

در آرزوی خیالت غلام خوابم من

Хунак касе ки тўош ҳамнишину ҳамрозӣ

خنک کسی که تواش همنشین و همرازی

Айёри меҳри ту як зарра кам нгрдонм

عیار مهر تو یک ذره کم نگردانم

Агар ба бутаи ишқам чу сими бгдозӣ

اگر به بوته عشقم چو سیم بگدازی

Чу мо ба дидани рӯяти з давр хурсандем

چو ما به دیدن رویت ز دور خرسندیم

Насим бо сари зулфат чаро кунад бозӣ

نسیم با سر زلفت چرا کند بازی

Ба дасти боди сабои зулфи хеши бози мада

به دست باد صبا زلف خویش باز مده

Ки ҳаст одати он ҳарзаи гирди ғаммозӣ

که هست عادت آن هرزه‌گرد غمازی

Макун тафарруҷи сарви сеӣ ҳамон хуштар

مکن تفرج سرو سهی همان خوشتر

Ки ишқ бо қаду болои хештани бозӣ

که عشق با قد و بالای خویشتن بازی

Ба гул бигӯ ки з рӯем хаҷал наме гардӣ

به گل بگو که ز رویم خجل نمی‌گردی

Ки дар миёни раёҳин ба ҳасан май нозӣ

که در میان ریاحین به حسن می‌نازی

Паёми даҳ сӯии булбул ки бо вуҷӯд ҳамам

پیام ده سوی بلبل که با وجود همام

Раво буд ки суханҳои ишқи пардозӣ

روا بود که سخن‌های عشق پردازی

Ҳамамро сухани дили фиреб ва ширин аст

همام را سخن دل فریب و شیرین است

Вале чаҳ суд ки бечора нест широзӣ

ولی چه سود که بیچاره نیست شیرازی