Бо он ки бршкстӣ чун зулфи хеши мо ро

با آن که برشکستی چون زلف خویش ما را

Гуфтан адаб набошад паймони шикани нигоро

گفتن ادب نباشد پیمان‌شکن نگارا

Ҳастанд подшоҳони пеш дарат гадоён

هستند پادشاهان پیش درت گدایان

Бингар чаҳ қадар бошад дарвеши бенаво ро

بنگر چه قدر باشد درویش بینوا را

Аз чашми ман наоне эй оби зиндагонӣ

از چشم من نهانی ای آب زندگانی

Васлат муносиб омад симурғу кимиё ро

وصلت مناسب آمد سیمرغ و کیمیا را

Дар чашми ман фироқат нагузошт равшаноӣ

در چشم من فراقت نگذاشت روشنایی

эй офтоб тобон дарёб дидаҳо ро

ای آفتاب تابان دریاب دیده‌ها را

Зон лаби саломи моро нашунидаам ҷавобӣ

زان لب سلام ما را نشنیده‌ام جوابی

Бегона май шумории ёрони ошно ро

بیگانه می‌شماری یاران آشنا را

Пеши рухи ту бояд бар хоки сар ниҳодан

پیش رخ تو باید بر خاک سر نهادن

Шартаст саҷдаи бурдани ойӣнаи худо ро

شرط است سجده بردن آیینه خدا را

Чашми ту рехти хӯнами шарми омадам ки гӯям

چشم تو ریخت خونم شرم آمدم که گویم

Аз баҳри ним ҷонӣ бо дӯсти моҷаро ро

از بهر نیم جانی با دوست ماجرا را

Дар зуҳду порсоеи чандон аҷаб набошад

در زهد و پارسایی چندان عجب نباشد

Сармасти чашми худ байни риндони порсо ро

سرمست چشم خود بین رندان پارسا را

Сӯй ҳамам бингар борӣ ба чашми эҳсон

سوی همام بنگر باری به چشم احسان

Бо бандаи илтифотӣ расмаст подшо ро

با بنده التفاتی رسم است پادشا را