Мо ба дасти ёри додеми ихтиёри хеш ро

ما به دست یار دادیم اختیار خویش را

Ҳосилии зин ба надонистем кори хеш ро

حاصلی زین به ندانستیم کار خویش را

Бар умеди он ки рӯзии кор мо гирад қарор

بر امید آن که روزی کار ما گیرد قرار

Сол ҳо кардем зойеъи рӯзгори хеш ро

سال‌ها کردیم ضایع روزگار خویش را

Рехтии хӯни дилами шукрона бар ҷон ман аст

ریختی خون دلم شکرانه بر جان من است

Гар ту бар фитрок май бандии шикори хеш ро

گر تو بر فتراک می‌بندی شکار خویش را

Хок поят шуд вуҷӯдам то наёбӣ заҳматӣ

خاک پایت شد وجودم تا نیابی زحمتی

Май нишонами зи оби чашми худ ғубори хеш ро

می‌نشانم ز آب چشم خود غبار خویش را

Акс рӯй чуннигор худ бибин дар оина

عکس روی چون نگار خود ببین در آینه

То бадонеи қудрати сӯратнигор хеш ро

تا بدانی قدرت صورت‌نگار خویش را

Ҳаст хоки остонати саҷдаи гоҳи аҳли дил

هست خاک آستانت سجده‌گاه اهل دل

Саҷда шукрӣ бикун парвардгори хеш ро

سجدۀ شکری بکن پروردگار خویش را

Нест холӣ аз хаёл рӯй ту чашм ҳамам

نیست خالی از خیال روی تو چشم همام

Боғбон бегул нахоҳад ҷӯйбори хеш ро

باغبان بی گل نخواهد جویبار خویش را