эй хоб ки май бинмт аз баҳри хаёлӣ

ای خواب که می‌بینمت از بهر خیالی

Ҳайфаст ки бо дидаи туро нест висолӣ

حیف است که با دیده تو را نیست وصالی

Аз раҳгузари хоб тавон дид хаёлат

از رهگذر خواب توان دید خیالت

Дар орзӯӣ хоб шудам ҳамчуи хаёлӣ

در آرزوی خواب شدم همچو خیالی

Розии сет ба дидори хаёлии зи ҷамолат

راضی‌ست به دیدار خیالی ز جمالت

Он дида ки бо рӯй тўош буд маҷолӣ

آن دیده که با روی تواش بود مجالی

Дар ёди туами рӯзу шабами фикр ту бошад

در یاد توام روز و شبم فکر تو باشد

Як дами зи ту холӣ нашавам дар ҳамаи ҳоле

یک دم ز تو خالی نشوم در همه حالی

эй оби ҳаёт аз лаби ман давр чарое

ای آب حیات از لب من دور چرایی

Фарёд ки аз ташна дареғаст зулолӣ

فریاد که از تشنه دریغ است زلالی

Аз ғам чу ҳилолӣ шудаам то ки надидам

از غم چو هلالی شده‌ام تا که ندیدم

зи абрӯии ту бар чашмаи хуршеди ҳилолӣ

ز ابروی تو بر چشمهٔ خورشید هلالی

Дили узр ғамат хоҳад гуяд ки мабодо

دل عذر غمت خواهد گوید که مبادا

Каз танагии ҷоят буд эй дӯсти малолӣ

کز تنگی جایت بود ای دوست ملالی

Кӣ лоиқи васли ту буд мисли ҳамуммӣ

کی لایق وصل تو بود مثل همامی

Умрии гузоронида ба савдои маҳолӣ

عمری گذرانیده به سودای محالی